Lesbos – Schokkende aankomsten

De twee boten vanochtend waren schokkend. In de tweede boot zaten Afghanen. Bijna niemand had een zwemvest aan, en wie wel geld genoeg had om er een te kopen had m niet opgeblazen. Afghanen zijn Over het algemeen arm en velen komen uit de bergen en zijn maar amper bekend met de gevaren van het water. De boot liep midden op zee vol met water en de meesten hadden hun rugzak met hun enige bezit overboord moeten gooien. Heel verdrietig en stil van het besef dat ze het toch overleefd hadden kwamen ze aan land.

In de eerste boot vol Syriërs brak paniek uit doordat ze niet wisten wie ze moesten vertrouwen, ons of de motordieven. De boot begon te zwenken, wij moesten rennen om er op tijd bij te zijn, er werd geld en gehuild. Gelukkig kwam iedereen veilig aan land.

Na aankomst bleek de boot vol te zitten met heel veel peuters en baby’s en hun ouders. Door alle angst en paniek waren de kleintjes totaal overstuur.

Kos – Hulp van alle kanten

Vandaag hebben we meegemaakt waar we al een tijd bang voor zijn. De overheid komt in actie. Samen met artsen zonder grenzen en de UN hoopten we natuurlijk wel dat dit ging gebeuren, maar dan wel als men eerst een goede oplossing bedacht zou hebben voor de vluchtelingen.

De hele boulevard en parken in de stad liggen vol met vluchtelingen. De stank wordt steeds erger en het vuilnis zwerft overal rond. De situatie is erg ongezond zeker voor de kleine kinderen. Vanochtend heeft de gemeente een park met een hogedrukspuit leeg gespoten. Gezinnen met jonge kinderen werden om acht uur ’s ochtends uit hun tent gespoten. Een alternatief is er nog niet echt, dat willen ze komende week gaan regelen. Voor ons erg frustrerend omdat de parken die nog over zijn nu helemaal uitpuilen met tenten, vuilnis en MENSEN.

Toch zijn we heel positief. We krijgen hulp van alle kanten, plotseling staat er een meisje uit Amsterdam voor onze opslagplaats. Ze geeft aan dat ze al een paar dagen van haar vakantie nadenkt over hulp en opeens over ons hoorde. Ze komt helpen met het smeren van 350 boterhammen. Ook de christelijke reisorganisatie Beter-Uit is hier aanwezig met een groep jongeren. Twee jonge meiden van 17 jaar hebben ons de hele dag geholpen. En als dat nog niet genoeg is hebben we ook hulp van het barpersoneel van het Nederlandse feestcafé gekregen. Waar zij normaal gesproken op de barstrip proppen en mensen de kroeg in praten, voelen wij ons een beetje de proppers van Stichting Bootvluchteling. Met een hele diverse groep jonge mensen hebben we gisteren weer kleine kinderen aangekleed en baby’s te eten gegeven.

De situatie wordt steeds lastiger hier, de vluchtelingen worden onrustig en moedeloos. We hopen op meer hulp vanuit andere landen en georganiseerde tentenkampen buiten de stad. Tot die tijd zullen we doorgaan met ons werk. Vandaag vertrekt, inmiddels mijn goede vriend, Douwe. Morgen zullen daar vier vrijwilligers voor terug komen…

Kos – Je zult maar onder de druppel staan

Stel je voor, je bent al 3 maanden onderweg met je ouders en broer en zus, gevlucht uit Syrië. Al 3 maanden draag je hetzelfde t-shirt dat je moeder af en toe wast in beekjes en bij kraantjes. En dan komt er een vriendelijk iemand naar je toe met een nieuw Jip en Janneke t-shirt uit Nederland. En ja, dat is dan maar een druppel op de gloeiende plaat, maar je zult maar net onder die druppel staan!

Klein geluk op ‪Kos‬…