Medische missie – Werkomstandigheden

Stichting Bootvluchteling blijft actief in vluchtelingenkamp Lesbos

Artsen zonder Grenzen trekt zich terug uit vluchtelingenopvang Moria op Lesbos. Dat meldt de NOS vandaag. Ook UNHCR beperkt de medewerking. Stichting Bootvluchteling blijft voorlopig nog wél actief op de medische post in het kamp.

Moria is veranderd in een zwaar beveiligd detentiecentrum, een gevangenis. Dat vinden we afschuwelijk, maar het neemt niet weg dat medische hulp nog steeds nodig is. We willen de vluchtelingen niet in de steek laten op het moment dat ze ons het hardst nodig hebben.

Onze artsen werken nu onder politietoezicht. Dat knelt en dat schuurt en voelt niet prettig, maar ons terugtrekken uit dit kamp zou betekenen dat de vluchtelingen geen medische zorg meer ontvangen. Dat zou een duidelijk signaal zijn, maar één waar de vluchtelingen de grootste slachtoffers van zouden worden. We zien het vooralsnog als onze plicht om medische zorg te verlenen aan mensen in nood. Ook als dat betekent dat we achter hoge gevangenishekken moeten werken. Het is een lastige morele afweging. En we snappen en respecteren de beslissingen van andere organisaties, zoals UNHCR en Artsen zonder Grenzen. Ook wij willen geen deel uitmaken van een inhumaan beleid. Tegelijkertijd willen we de noden van vluchtelingen boven alles stellen.

Foto: Marjan van der Meer

Reddingsmissie – Heftig weekend

Afgelopen weekend waren het drukke tijden voor de reddingsmissie op Lesbos. De spanning nam toe vanwege het nieuwe EU akkoord. En ook nu komen er nog dagelijks boten aan. Coördinator Jaime schrijft hierover:

“Het was een heftige nacht op Lesbos. Ons SAR team vertrekt om middernacht uit de jachthaven van Mytilini, nog voor 01.00 uur treffen we het eerste vluchtelingenbootje. In het donker varen op zoek naar vluchtelingenboten is echt gevaarlijk werk. Gelukkig is Dirk Meijvogel een zeer ervaren schipper en is het team met Mark Rullens en Nadiem Marzguioui inmiddels goed bekend met dit stuk kust, maar het vraagt om grote voorzichtigheid! Het blijkt een drukke nacht met 13 vluchtelingenboten. Rond middernacht krijgen we in het Noorden een oproep, ruim 50 mensen raakten te water. Omdat het in Turks water is wordt de informatie bij de Turkse kustwacht gemeld en liggen de twee SAR teams op de grens om eventueel te kunnen helpen. We krijgen bericht dat 50 mensen zijn gered maar helaas twee spoorloos zijn. Zover bekend zijn deze twee mensen nog niet gevonden.

De laatste boot om ongeveer 06.00 uur blijkt achteraf een zeer ingrijpende te actie te worden, het is nog pikkedonker en het bootje zit voller dan de meeste andere boten en er is grote paniek aan boord. We begeleiden de boot zo snel en veilig mogelijk naar de kust en zetten onze medische dienst daar af. Er wordt gereanimeerd maar helaas blijkt het voor twee mannen te laat, ze zijn overleden. Iedereen is verdrietig en diep onder de indruk. Het is onduidelijk wanneer ze precies zijn overleden maar het lijkt erop dat dit al veel eerder is gebeurd. Het SAR team van stichting bootvluchteling gaat het water weer op en praat alles nog eens door.

Overdag nemen de spanningen toe, ongeveer 5.000 vluchtelingen moeten binnen 24 uur van het eiland af ivm het EU akkoord met Turkije. Vanaf zondag middernacht gaat de nieuwe regeling in, elke vluchteling die dan op Lesbos aankomt wordt na registratie teruggestuurd naar Turkije! De vluchtelingen zijn vol angst en spanning over wat dit voor hen betekend. Wat verschrikkelijk, we wachten af wat deze regeling voor impact gaat hebben.

Steun de Reddingsmissie van Stichting Bootvluchteling en doneer. Deze mensen hebben onze hulp nog steeds dringend nodig! Donaties kunnen naar NL97 RBRB 0918 9326 37
t.a.v. Stichting Bootvluchteling”

Vluchtelingenakkoord

Stichting Bootvluchteling krijgt veel vragen over het vluchtelingenakkoord dat de Europese Unie met Turkije heeft gesloten. Turkije heeft toegezegd om vanaf vandaag vluchtelingen terug te nemen die de oversteek naar Griekenland maken.

Annerieke Berg- de Boer, directeur Stichting Bootvluchteling reageert: “Hoe ‘de deal’ van invloed gaat zijn op het werk van Stichting Bootvluchteling in Griekenland zullen we moeten afwachten. Turkije staat tot nu toe niet bekend om zijn betrouwbaarheid in gemaakte afspraken. De ervaring zal leren of en waar er nog vluchtelingen aankomen op de eilanden. Verder houden we in de gaten of en hoe de vluchtroutes zich zullen gaan verleggen en indien nodig daarop inspelen. We zijn een flexibele stichting en zullen meebewegen met de stroom vluchtelingen.”

Manon Terpstra, teammanager op Lesbos, zegt: “Afgelopen nacht kwamen er nog drie boten aan in Mitilini. Boten blijven tot nu toe komen. Onze aanwezigheid blijft dus nodig. De huidige situatie is onzeker en de informatie vanuit de overheid beperkt. Zowel naar vluchtelingen als naar NGO’s toe. We zijn in overleg met de UNHCR en andere collega-organisaties over hoe we verder gaan.”

Stichting Bootvluchteling blijft de actualiteit volgen, en staat in nauw contact met de coördinatoren ter plaatse. Blijf onze pagina volgen voor de laatste updates.

Foto: Marjan van der Meer.

Athene – Elke dag straatspeeldag

Het is een stukje straat van ongeveer vijftig meter midden in Athene. Meerdere auto’s staan er geparkeerd en er staat een afvalcontainer. “Maar voor ons is het onze speelplaats,” vertelt onze vrijwilligster Lieke Bartelsman. “Meer dan honderd kinderen per dag mogen hier een paar uur lekker spelen. We proberen ze te laten lachen. In alle Griekse chaos hebben we dat bereikt: een structurele speelplaats voor de vluchtelingenkinderen.”

“We doen met de grotere kinderen een warming-up, iedereen mag een pasje bedenken. Vervolgens gaan we estafetterennen. En dan weten de jongens hoe laat het is: ‘football, football, football’! Ze worden competitief, willen allemaal spelen. Maar we zijn streng, ze moeten luisteren, wie zich niet gedraagt, mag niet meedoen. En dat is belangrijk, want structuur is zo nodig in hun chaotische leven.

Aan de andere kant wordt er gespeeld met de kleine kinderen. Zelfs het Nederlandse Olleke Bolleke wordt in een kring nagezongen. Als je even niet op zou letten, waan je je op een Nederlands schoolplein.”

“Maar dan moeten we ze weer naar boven brengen. Naar de ellendig grote plek waar tentzeil de enige afscheiding vormt tussen de vele families waar deze kinderen bij horen. De rest van de dag moeten ze het zonder ons doen in alle ellende. Inmiddels weten ze gelukkig: morgen mogen we weer spelen!”

Help jij ons mee om deze belangrijke lichtpuntjes te verspreiden in deze kinderlevens? Doneer!

Op de skippybal

 

Idomeni – Start missie

PERSBERICHT

Stichting Bootvluchteling start missie rondom Idomeni

Zo’n 15.000 vluchtelingen zitten vast bij de Grieks-Macedonische grens. Omdat de nood in het noorden van Griekenland hoog is, start Stichting Bootvluchteling op 1 april een missie in het gebied tussen Idomeni en Thessaloníki. De focus ligt daarbij op menswaardige opvang.

Annerieke Berg, directeur Stichting Bootvluchteling, licht toe: “We richten ons op de meest kwetsbare groep. Ouderen, vrouwen en kinderen. Denk aan het faciliteren van onderdak, dagbesteding, activiteiten tegen de verveling, het signaleren van problemen en algemene hulp in de kampen. Tevens heeft ziektepreventie (schoon drinkwater, droge kleding en schoeisel, droge slaapplek) een hoge prioriteit. We brengen de al aanwezige hulp in kaart en waar mogelijk zoeken we de samenwerking met andere ngo’s.” Vanaf 1 april gaat er een team van een vaste coördinator en wisselende vrijwilligers aan de slag in het noorden van Griekenland. Hulp is daarbij hard nodig en daarom startte Stichting Bootvluchteling vandaag een campagne om geld op te halen voor deze missie.

Stichting Bootvluchteling is sinds de oprichting in mei inmiddels onmisbaar geworden op de Griekse eilanden Lesbos, Samos, Leros en in Athene waar de vrijwilligers actief zijn. De stichting is een betrouwbare en stabiele partner en heeft een vaste plek aan tafel bij overleg met andere organisaties, zoals de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties (UNHCR) en het International Rescue Comittee (IRC). Stichting Bootvluchteling werkt met fieldteams, een reddingsteam en medische teams.

Momenteel is Stichting Bootvluchteling (ook bekend als the Boat Refugee Foundation) actief op Lesbos, Leros, Samos en in Athene. De afgelopen maanden zijn er meer dan 700 vrijwilligers werkzaam geweest via de stichting.

Samos – Nuttig werk

Albert Jan Gombert (rechts op de eerste foto) werkte vijf weken voor Stichting Bootvluchteling op Samos. Hij blikt terug op de opstart van deze missie.

“De eerste weken op Samos stonden in het kader van contacten leggen, meetings bezoeken, het gebied verkennen. Langzamerhand ontstaat er wat. We gaan patrouilleren met de bus en een gehuurde jeep in het gebied waar de vluchtelingen aankomen en treffen inderdaad regelmatig groepen vluchtelingen aan, die we helpen en vervoeren naar de hotspot. Volgens de cijfers van UNHCR komen er soms geen, maar vaak een paar honderd vluchtelingen aan per nacht. We ruimen reddingsvesten op om te voorkomen dat vluchtelingen landen op plekken waar anderen dat ook deden, maar waar het wel het gevaarlijk is. We organiseren film- en spelavonden in het kamp aan de haven. Even gek doen met maskers, bokspringen, bellenblazen. Er wordt spontaan gedanst. Even de ellende vergeten. We bieden een luisterend oor en geven aandacht. Waardevol. De artsen en later verpleegkundigen leggen contacten met ander medische organisaties.

Het team wisselt van samenstelling. Vrijwilligers gaan, anderen komen. Het kamp aan de haven wordt afgebouwd en de hotspot in de bergen, 6 kilometer verderop, wordt uitgebreid. We verzorgen transporten van het kamp aan de haven naar de hotspot en andersom. Er ontstaan nieuwe mogelijkheden. Bij de hotspot kunnen we helpen bij het uitdelen van voedsel. Een teamlid heeft een methode bedacht om reddingsvesten en autobanden te recyclen tot dekendragers. Vluchtelingen gaan vaak met stapels dekens uit Samos weg naar Athene en dan verder Europa in. Of de dekens blijven achter omdat ze niet meekunnen met andere bagage. Het zijn vreselijke dingen om te dragen. Het idee is net zo simpel als doeltreffend. Rol de deken op tot een klein pakketje. Doe twee, uit een autoband gesneden elastieken er omheen en doe daar een riem van een reddingsvest door (zie foto’s). Daarmee draag je vrij comfortabel meerdere dekens. We maakten er een soort workshop van door deze samen met de vluchtelingen te maken. Tweeërlei doel, bezigheidstherapie voor de vluchtelingen en de productie van blanket-carriers.

We hebben ons plekje hier gevonden. Onze inzet wordt gewaardeerd en we vallen op. We steken de handen uit de mouwen en kijken waar mogelijkheden zijn die we op kunnen pakken. Gebruik maken van creatieve ideeën van teamleden en steeds weer kijken en zoeken naar manieren om vluchtelingen te helpen.

Het werk van de stichting gaat door. Nuttig en belangrijk werk voor onze medemensen die vluchten voor de verschrikkingen van de oorlog en in Europa een veilig heenkomen zoeken. Ik hoop dat ze dat ook mogen vinden.”

Samos – Werken in de hotspot

Vrijwilliger Wubbo werkt sinds een week op Samos en deelt zijn ervaringen als medisch vrijwilliger.

“Sinds kort draaien we ook medische diensten in het vluchtelingenkamp (de hotspot) op het eiland. Hier werken we samen met de Franse organisatie WAHA. De hotspot is een oude gevangenis waar plek is voor 750 man. Het komt nog vaak voor dat mensen buiten in een tentje moeten slapen. De afgelopen dagen heeft het ook veel geregend, geen pretje om dan met alleen maar een deken in een kleine tent te moeten zitten.

Het medische gedeelte is redelijk simpel. Veel mensen komen met verkoudheidsklachten en keelpijn. Verder zie ik veel zieke kinderen en kleine wondjes. Ik voel me soms meer een sociaal werker dan verpleegkundige, maar deze vluchtelingen hebben overdag weinig te doen en vinden het fijn dat ze even wat aandacht krijgen en tegen iemand kunnen praten. De meeste vluchtelingen gaan weer met wat paracetamol of strepsils terug naar hun slaapplek.

Als ik niet in de hotspot werk, rijden we in het noorden van het eiland over kleine bergwegen op zoek naar vluchtelingen die geland zijn of we ruimen alle reddingsvesten op die nog op de stranden liggen.
Die boten landen hier op de rotsen ver weg van de bewoonde wereld en het is nog een hele klus om alle reddingsvesten op te ruimen. Het is nog redelijk moeilijk om met twintig zwemvesten op je rug van rots naar rots te lopen en een weg te banen tussen alle stuiken. We kunnen er op Samos voor zorgen dat de vluchtelingen die hier aankomen goed geholpen worden en dat is waarom ik hier in Griekenland ben.”

Athene – Ontspanning bieden in de drukte

Vrijwilliger Dinne van der Vlis is sinds zaterdag aan het werk in Athene. Zo zag haar dag er gisteren uit.

“In totaal arriveren vandaag, maandag 7 maart, 1500 nieuwe vluchtelingen in de haven van Piraeus. Op de Griekse vrijwilligerssites wordt dringend gevraagd om hulp, vooral voor de nacht.
Het Victoriaplein is zondagochtend vroeg ontruimd, de mensen naar verschillende kampen rond Athene gebracht. In zijstraatjes van het plein groepen mensen, van 150 tot 300. Tegen de avond zijn er nog 150 mensen, vrijwel geen families meer. De mannen verspreiden zich aan het einde van de avond over de omliggende parken. Een handjevol blijft op de stoep van een zijstraat slapen. Er is veel politie om vluchtelingen van het plein te houden. De laatste twee dagen zijn hier in Athene geen Syriërs meer, zij reizen meteen door. Het team van Stichting Bootvluchteling dat hier actief is deelt drinken uit en maakt aan het einde van de avond af en toe een ‘tandpasta rondje’. Er zijn vluchtelingen bij die om eten vragen. Griekse particulieren delen nog steeds uit.
De dagploeg van Stichting Bootvluchteling bracht zondag 600 sandwiches, melk en pakjes drinken naar de kampen Helliniko en Kipseli aan de rand van de stad, maar kwam niet verder dan de afgiftehallen en zag niet hoe de vluchtelingen zijn gehuisvest.

De afgelopen dagen is een klein team (2-3 personen) van Stichting Bootvluchteling in de ochtend actief in de haven. Deze week zijn er tijdelijk 11 Nederlandse studenten aan het werk- allen zijn vanmorgen vroeg naar de haven om te helpen. Nog een team van 4 mensen doet er overdag dienst.

De afgelopen dagen verbeterde de chaos in de haven licht omdat er weinig nieuwe vluchtelingen bijkwamen. Dat zal vandaag waarschijnlijk heel anders zijn. De mensen slapen op de betonnen vloer van bootterminals en delen een minimum aan sanitair met heel velen.

De vroege dienst helpt met schoonmaken van het terrein en met het vullen van plastic tasjes met een appel, een sinaasappel, een banaan, en sandwich en een voorverpakte croissant. Er zijn helpende handen voor de harde kern van ‘vaste’ Griekse vrijwilligers die coördineren zo goed ze kunnen, particulieren en bedrijven voeren hulpgoederen aan.
Nadat het ontbijt is uitgegeven, spreiden we buiten in de zon een zeil uit en leggen viltstiften en kleurplaten neer. Kinderen gaan zitten en beginnen te kleuren. Een mooi veertje met een plakbandje op de tekeningen, stralende koppies- eventjes weg van de wereld. Een oudere Griekse man komt met een tas vol gezonde powerrepen en legt ze op het zeil. Volleyballen en voetballen op de parkeerplaats. Ouders kijken toe, terwijl hun kinderen spelen. Eventjes ontspanning.

In mijn zak heb ik vingerpoppetjes en daarmee kan ik een lach toveren op een paar gezichtjes. Dat maakt mij ook blij. Eventjes.”

Lesbos – Vol is vol

Danielle ging met het Medisch team van Stichting Bootvluchteling op pad en schrijft over haar ervaringen:

“In de middag houden we medisch spreekuur in Silver Bay. Dit is een opvangplek voor de kwetsbaardere vluchtelingen: ouderen, zwangeren, gezinnen met kinderen. Vluchtelingen mogen hier maximaal drie dagen verblijven, daarna moeten ze verder reizen.

Hele gezinnen komen tegelijk onze medische bus in. Iedereen heeft wel ergens last van. De meest voorkomende klachten zijn spierpijn, keelpijn, hoesten, benauwdheid, pijn op de borst, diarree, huidafwijkingen en slecht slapen.

Een jongen komt voor een recept. Hij laat littekens zien over zijn gehele lichaam: het resultaat van bom in Syrië. Hij had eigenlijk een her-operatie nodig in Turkije maar heeft dat geweigerd. Hij is ervan overtuigd dat tijdens de operatie zijn organen zullen worden uitgenomen om daar op de zwarte markt verhandeld te worden.

Een meisje heeft diarree. Ik onderzoek haar buik. Bij de palpatie van haar onderbuik verstijft ze en houdt ze haar handen tussen haar benen. Ik wil niet weten wat dit meisje allemaal is overkomen dat ze zo reageert.

Een Afghaanse vrouw, bijna negen maanden zwanger, komt met beginnende weeën. Als ik haar dat vertel, zegt ze dat ze in Duitsland wil bevallen, daar is haar familie. Ik moet praten als brugman om haar ervan te overtuigen dat dat niet zal gebeuren. Dat de weg nog te lang is en ze onderweg zal bevallen. Ze gaat huilen. Ze is al drie dagen in Silver Bay en moet daar eigenlijk weg. We kunnen met de directie van Silver Bay een speciale regeling voor haar te treffen, zodat ze hier mag blijven tot ze bevallen is. Ik realiseer wel dat ik niet meer kan doen dan haar in een veilige omgeving laten bevallen en het probleem uitstellen.

Ze zal direct na de bevalling verder proberen te reizen met haar pasgeboren baby, naar Duitsland, naar haar familie. Ze zal daar waarschijnlijk niet aankomen. Momenteel worden er geen vluchtelingen meer vervoerd vanaf Lesbos naar Athene. Mocht ze Lesbos toch afkomen wacht haar de gesloten grens van Macedonië. Uiteindelijk zullen zij en haar baby terug moeten reizen omdat Afghanen niet meer worden toegelaten in Europa. De gevolgen van ‘vol is vol’.”

Athene – Inspelen op de actualiteiten

“mensen durven niet naar de opvangkampen omdat ze bang zijn niet weg te kunnen als de grenzen opengaan…”
De situatie in Athene is na de laatste update van zondag onveranderd. De boten met mensen blijven komen.

Deze mensen op de boten gaan soms gelijk door met bussen naar opvangkampen in Athene maar soms niet. Een lastige situatie om op in te spelen als Stichting.
Op het Victoria plein zitten dagelijks ongeveer 500 mensen. Er is een stroom van mensen die in de ochtend aankomen vanuit de kampen, en mensen die in de avond vertrekken. Veel mensen willen echter ook niet naar de kampen, ze zijn bang dat op het moment de grenzen opengaan ze niet weg kunnen. Hierdoor komt het regelmatig voor dat families met kleine kinderen op het plein blijven slapen. Doordat alle opvang locaties vol zitten, kunnen we hier niks aan veranderen.

Veel betrokken Grieken komen helpen en eten uitdelen op het plein. Doordat de vluchtelingen vaak te weinig eten hebben en vaak zelfstandig het eten uitdelen, is er niet genoeg voor iedereen en kan er chaos ontstaan omdat iedereen graag het voedsel wil hebben.

Stichting Bootvluchteling heeft daarom besloten alle voedsel te verzamelen bij het Leger des Heils. Als we genoeg hebben delen we dit vanuit Stichting Bootvluchteling of delen ze vanuit het Leger des Heils uit. Door het te bundelen kunnen we georganiseerd uitdelen en blijft het rustig op het plein.

Stichting Bootvluchteling heeft een aantal jerrycans gekocht om water uit te delen op het plein. Dit is een groot succes, vooral op deze warme dagen.
De lokale bevolking en studenten van de universiteit helpen actief mee. Dit is geweldig om te zien. handen maken licht werk, dat geldt zeker in dit geval.

We zijn blij dat we als Stichting Bootvluchteling ter plaatse zijn om te helpen. Wilt u ons steunen zodat we ons werk kunnen blijven doen? Dit kan via de doneer button op deze website. Hartelijk dank!