Persbericht 30-08-2018

Stichting Bootvluchteling luidt de noodklok: situatie in kamp Moria op Lesbos onhoudbaar

Vluchtelingenkamp Moria op het Griekse eiland Lesbos is overvol. In het kamp dat een capaciteit heeft van ca. 2.000  mensen, worden meer dan 8.000 vluchtelingen opgevangen. Stichting Bootvluchteling verleent dagelijks hulp in het kamp en luidt de noodklok. De stichting maakt zich ernstig zorgen over het gebrek aan toegang tot medische zorg, de leefomstandigheden in het kamp en de gestagneerde doorstroom van vluchtelingen naar het vasteland.

Voor de NGO’s die actief zijn in en rondom het kamp worden de werkomstandigheden steeds nijpender en de mogelijkheden om goede hulp te kunnen verlenen verder beperkt. Constructieve oplossingen voor de problemen blijven uit. Waar de toegezegde financiële hulp vanuit Europa aan wordt besteed, is voor velen de vraag.

Stichting Bootvluchteling levert medische en psychosociale hulp in het kamp. De stichting ziet de lichamelijke en mentale gezondheid van de vluchtelingen dagelijks verslechteren. Veel mensen zijn getraumatiseerd en ernstig depressief. Paniekaanvallen en zelfbeschadiging komen veel voor. Niet alleen volwassenen kampen met deze ernstige mentale problemen, ook kinderen vertonen tekenen van depressie of geven aan niet meer te willen leven.

Er is veel te weinig capaciteit om alle mensen van medische zorg te voorzien. Daarnaast zijn er geen mogelijkheden voor ernstig zieke mensen die een specialistische behandeling nodig hebben voor bijvoorbeeld de behandeling van kanker of een nierdialyse. Een transfer naar het vasteland waar deze zorg wel geboden kan worden, krijgen deze mensen echter ook niet.

Naar verwachting zullen er de komende maanden weer veel vluchtelingen aankomen. De gestagneerde doorstoom naar het vasteland leidt ertoe dat het aantal mensen in het kamp dagelijks toeneemt. Wachttijden voor een eerste interview in de asielprocedure zijn opgelopen tot meer dan een jaar voor vluchtelingen met een kwetsbaarheidsstatus.

 

Stichting Bootvluchteling maakt zich ernstig zorgen over de lichamelijke en mentale gezondheid van mensen in het overvolle kamp Moria op Lesbos. (Foto: Tessa Kraan)

In Kamp Moria op Lesbos is ruimte voor ca. 2.000 mensen. Momenteel verblijven er meer dan 8.000 vluchtelingen. (Foto: Kenny Karpov)

 

noot voor redactie, niet voor publicatie:

Meer informatie over dit bericht kunt u opvragen bij Margriet van der Woerd, persvoorlichter Stichting Bootvluchteling: pers@bootvluchteling.nl, 06-48038570.

We luiden de noodklok: situatie in kamp Moria onhoudbaar

STICHTING BOOTVLUCHTELING LUIDT DE NOODKLOK

Situatie in kamp Moria onhoudbaar

BBC en NOS hebben gisteren verontrustende artikelen geplaatst over de schrijnende situatie van vluchtelingen in kamp Moria op Lesbos. Artsen zonder Grenzen vertelt over suïcidepogingen in het kamp en dat er zelfs kinderen zijn die de wil om te leven zijn verloren.

Wij kunnen dit beeld bevestigen. Ook bij ons in de kliniek komen ouders die vertellen dat het slecht gaat met hun kinderen, ze zijn onhandelbaar en zeggen dat ze dood willen. Schrijnend zijn ook de mensen die specialistische hulp nodig hebben in een ziekenhuis, zoals mensen met kanker of nierproblemen, maar die niet krijgen.

Stichting Bootvluchteling is al 3,5 jaar actief op Lesbos en zo’n 2,5 jaar in kamp Moria. Al eerder luidden wij de noodklok. En opnieuw vragen we de Europese regering dringend om een constructieve oplossing voor de uiterste benarde situatie waarin duizenden mensen zich bevinden. We zien de situatie met de dag verslechteren en maken ons ernstig zorgen om het gebrek aan een waardige asielprocedure en toegang tot medische zorg. Deze situatie is onhoudbaar en mensonwaardig.

Ondertussen blijven wij doen wat we kunnen binnen onze cirkel van invloed. Er is veel overleg met andere medische actoren op het eiland. En we blijven, tegen de klippen op, de mensen in Moria helpen met medische en psychosociale hulp. Het is gelukkig nooit hopeloos om een mens te helpen. Per dag kunnen wij voor honderden mensen het verschil maken!

Misschien raken de berichten je en voel je je machteloos bij zoveel nood. Er is een manier om te kunnen helpen. Wil je betrokken zijn bij onze organisatie, dan kun je je aanmelden als vrijwilliger of ons werk financieel ondersteunen. En je kunt ons helpen met het verspreiden van deze berichten, om de ogen van de wereld te openen voor de onmenselijke situatie aan de rand van Europa.

Meer informatie over vrijwilligerswerk: https://bootvluchteling.nl/aanmelden-vrijwilligers/
Doneren: https://bootvluchteling.nl/doneer/
Lees hier het artikel van de NOS (in Nederlands): https://bit.ly/2LDpH5k
Lees hier het artikel van BBC (in Engels): https://bbc.in/2LDMHky

Foto’s: Tessa Kraan

Samenwerken

Samenwerken in een team met vrijwilligers van Stichting Bootvluchteling en mensen uit Moria

Het psychosociaal support team van Stichting Bootvluchteling heeft iedere week een teamvergadering. Tijdens deze vergaderingen worden de ervaringen van de vrijwilligers besproken en nieuwe ideeën en vragen van de mensen uit Moria overwogen. Deze keer werd iedere vrijwilliger gevraagd om een kaartje met daarop een afbeelding te kiezen uit de stapel kaartjes die op de tafel lag. Het kaartje stond symbool voor de ervaringen en het gevoel van de vrijwilliger over de afgelopen week. Het gaf inzicht in wat de vrijwilliger nodig had van het team voor de komende week. Op deze manier konden alle vrijwilligers hun zorgen maar ook hun positieve ervaringen delen en elkaar ondersteunen.

Eén van de teamleden koos voor een kaart met lichtstralen in verschillende kleuren, die in het midden mengden met elkaar tot een kleurrijk kunstwerk. De vrijwilliger legde haar keuze uit: “Deze kaart sprak me aan omdat het een mix van allerlei kleuren toont. Dit is net ons team: wij als vrijwilligers van Stichting Bootvluchteling en de vrijwilligers uit Moria zelf. Iedereen in dit team is gepassioneerd en werkt samen om het beste resultaat te behalen. Zonder deze samenwerking zouden we dit kleurrijke kunstwerk op de kaart niet kunnen maken. Wij hebben elkaar hard nodig om ons werk te doen”.

Deze quote illustreert de visie van de psychosociale support missie. De missie is ontstaan vanuit de behoeftes van de mensen uit Moria.  Het is belangrijk om samen met de gemeenschappen in het kamp het werk te bedenken en uit te voeren. Dat is de reden waarom de lessen die in het kamp worden aangeboden worden uitgevoerd door vrijwillige leerkrachten en vertalers uit Moria, ondersteund door vrijwilligers van Stichting Bootvluchteling. Alleen samen kunnen we elke dag mooie dingen creëren.

Tekst en foto’s: Roëlle de Bruin-Boonstra (met uitzondering van de foto van het kaartje)

Wil je ook aan de slag als vrijwilliger in kamp Moria? Klik hier voor meer informatie.

De hoop van het leren

Ik ontmoet Ahmed voor het community centre in kamp Moria. Het community centre wordt gebruikt voor de school en andere lessen door Stichting Bootvluchteling. Het logo met de gekleurde handen prijkt op de deur van de isobox waar de lessen worden gegeven. Ahmed speelt voor het community center op zijn gitaar. Glimlachend zwaait hij me tegemoet en spreekt hij me zonder te twijfelen aan. “You new teacher here?” hoor ik hem vragen. Ik knik.

Ahmed is nu 21 jaar oud. Hij komt graag bij het community center, vooral voor de Engelse les. Daarnaast krijgt hij gitaarles bij een andere NGO in het kamp, Connect by Music. In zijn vaderland (Syrië) studeerde hij hard, maar door de oorlog sloten alle scholen. Nu, vier jaar later, probeert hij in kamp Moria door te blijven leren. Hij vraagt me of er binnenkort ook Franse les komt. Ik antwoord hem dat we altijd kijken naar nieuwe manieren om meer lessen aan te bieden, vooral wanneer de vraag vanuit bewoners uit het kamp zelf komt.

Drie jongens staan ondertussen om ons heen. Niet om ons gesprek, maar om Ahmed zijn gitaar aan te raken. Ahmed staat het voorzichtig toe. Hij moedigt de jongens aan om eerst in de rij te staan, en laat ze één voor één met de gitaar spelen. Ik vraag hem of hij het leuk vindt om gitaar te spelen en nieuwe talen te leren. Hij knikt en kijkt me aan. “Maybe I can be the teacher some day?”

Tekst: Roëlle de Bruin – Boonstra
Foto’s: Kathelijne Reijse – Saillet
Het betreft archieffoto’s, Ahmed staat niet op de foto op zijn verzoek.