Athene – Even weer kind kunnen zijn

Evelien ging op reis als vrijwilliger voor Stichting Bootvluchteling naar Elleniko in Athene en vertelt haar verhaal.
Als we de bus uitstappen bij Elleniko komen er gelijk al kinderen naar ons toe. Terwijl drie medevrijwilligers de andere kinderen gaan ophalen bij de tentjes, loop ik rond met onze kleine bellenblaasmachine. De kinderen vinden het prachtig en proberen allemaal zo dicht mogelijk bij de machine te komen om zoveel mogelijk bellen kapot te prikken. Een vader komt met zijn zoontje van ongeveer twee jaar oud en we lachen samen om het beduusde gezichtje als er een bel op zijn neus kapot springt. Zelfs wat oudere dames zie ik vanuit mijn ooghoek lachend bellen vastpakken. Het is een groot succes.

Ook mogen de kinderen om de beurt door een rupstunnel kruipen. Groot en klein, ze vinden het fantastisch. De allerkleinsten durven in het begin niet zo goed, maar al snel kruipen ook zij lachend door de tunnel, aangemoedigd door de andere kinderen. Dan is de speeltijd voorbij, en gaan alle kinderen op een rij zitten. We delen bekertjes uit en vullen ze met water. Dat hebben ze wel verdiend na al dat spelen in de zon.

Daarna sluit ik mij aan bij het tekenen. Een andere vrijwilliger krijgt een tekening van een oudere jongen, het is in één oogopslag duidelijk wat het voorstelt: een rubberboot vol met mensen en daarnaast een groot schip met een Griekse vlag. Heftig. Op dat moment zijn wij ons weer heel bewust van de harde realiteit dat iedereen zo’n tocht heeft gemaakt. En hoe belangrijk het is, dat door ons deze kinderen weer even kind kunnen zijn..

Foto’s en verhaal: Evelien Florijn

Blijft u ons steunen? Uw hulp is hard nodig!
IBAN-rekeningnummer: NL97 RBRB 0918 9326 37
t.a.v. Stichting Bootvluchteling