Vertel mijn verhaal

Als bestuur van Stichting Bootvluchteling bezoeken we eens per jaar ons team op Lesbos. Enerzijds om onze betrokkenheid te tonen en te steunen waar mogelijk in het zware werk dat zij doen. Anderzijds om de situatie in kamp Moria zien, om de juiste keuzes te kunnen maken voor het beleid van de stichting in de komende periode.

We spreken tijdens ons bezoek met het team, de gedreven vrijwilligers en coördinatoren, maar ook met de bewoners van het kamp (ook wel: Persons of Concern). Tijdens ons laatste bezoek ontmoeten we Aaron. Het is inmiddels gaan regenen en verkleumd staan we stil, om met hem te praten. Aaron zijn vrouw en twee dochtertjes komen uit Kabul, Afghanistan en hebben een tentje buiten de kamphekken in ‘The Olive Grove’. Dat klinkt romantisch, maar de foto’s illustreren anders. Het regent al even. Hun tent loopt onder water en de bedompte dekens zijn nat. De meisjes zijn moedeloos en Aarons vrouw huilt stilletjes.

We maken bewust geen foto’s van Aaron en zijn mooie gezinnetje. Het kan hem mogelijk in gevaar brengen, nu en in de toekomst. Het beleid van ons stichting is dan ook dat we hier terughoudend in zijn. Daarnaast heeft het kampmanagement het ons verboden en hier tegenin gaan brengt ons levensreddende werk in kamp Moria in gevaar.

We vragen Aaron wat hem bewogen heeft de reis van maanden te maken en of hij wist in welke situatie hij terecht zou komen. Drie maanden geleden is hem door de Taliban gezegd dat hij moest vertrekken, omdat hij en zijn gezin vermoord zouden worden. Hij heeft zijn spullen gepakt en hoe moeilijk ook, is hij op reis gegaan. Een reis van bijna 5.000 km. Wat zou jij doen? Zijn oudere broer woonde al in Duitsland. Zijn jongere broer en vrouw zijn ze onderweg kwijtgeraakt in Iran. Sindsdien hebben niets meer van hen vernomen.

Moedeloos vraag hij ons zijn verhaal  te vertellen aan iedereen die het wil horen, in de hoop dat hij snel weg kan uit deze hel. Hij is nog maar relatief kort op Lesbos, 22 dagen. Hij is geregistreerd bij aankomst en zijn eerstvolgende gesprek is 25 oktober. De winter komt eraan, wat moet hij doen?

Tekst: René Berg

 

In de media

Er is gelukkig weer wat meer media-aandacht voor de vluchtelingen op Lesbos. Terecht, want wij luidden niet zomaar de noodklok een aantal weken geleden.

De BBC trok veel aandacht met een reportage over kamp Moria.

Over het werk van Stichting Bootvluchteling verschenen recent deze artikelen in de Nederlandse media:

 

 

 

Persbericht 30-08-2018

Stichting Bootvluchteling luidt de noodklok: situatie in kamp Moria op Lesbos onhoudbaar

Vluchtelingenkamp Moria op het Griekse eiland Lesbos is overvol. In het kamp dat een capaciteit heeft van ca. 2.000  mensen, worden meer dan 8.000 vluchtelingen opgevangen. Stichting Bootvluchteling verleent dagelijks hulp in het kamp en luidt de noodklok. De stichting maakt zich ernstig zorgen over het gebrek aan toegang tot medische zorg, de leefomstandigheden in het kamp en de gestagneerde doorstroom van vluchtelingen naar het vasteland.

Voor de NGO’s die actief zijn in en rondom het kamp worden de werkomstandigheden steeds nijpender en de mogelijkheden om goede hulp te kunnen verlenen verder beperkt. Constructieve oplossingen voor de problemen blijven uit. Waar de toegezegde financiële hulp vanuit Europa aan wordt besteed, is voor velen de vraag.

Stichting Bootvluchteling levert medische en psychosociale hulp in het kamp. De stichting ziet de lichamelijke en mentale gezondheid van de vluchtelingen dagelijks verslechteren. Veel mensen zijn getraumatiseerd en ernstig depressief. Paniekaanvallen en zelfbeschadiging komen veel voor. Niet alleen volwassenen kampen met deze ernstige mentale problemen, ook kinderen vertonen tekenen van depressie of geven aan niet meer te willen leven.

Er is veel te weinig capaciteit om alle mensen van medische zorg te voorzien. Daarnaast zijn er geen mogelijkheden voor ernstig zieke mensen die een specialistische behandeling nodig hebben voor bijvoorbeeld de behandeling van kanker of een nierdialyse. Een transfer naar het vasteland waar deze zorg wel geboden kan worden, krijgen deze mensen echter ook niet.

Naar verwachting zullen er de komende maanden weer veel vluchtelingen aankomen. De gestagneerde doorstoom naar het vasteland leidt ertoe dat het aantal mensen in het kamp dagelijks toeneemt. Wachttijden voor een eerste interview in de asielprocedure zijn opgelopen tot meer dan een jaar voor vluchtelingen met een kwetsbaarheidsstatus.

 

Stichting Bootvluchteling maakt zich ernstig zorgen over de lichamelijke en mentale gezondheid van mensen in het overvolle kamp Moria op Lesbos. (Foto: Tessa Kraan)

In Kamp Moria op Lesbos is ruimte voor ca. 2.000 mensen. Momenteel verblijven er meer dan 8.000 vluchtelingen. (Foto: Kenny Karpov)

 

noot voor redactie, niet voor publicatie:

Meer informatie over dit bericht kunt u opvragen bij Margriet van der Woerd, persvoorlichter Stichting Bootvluchteling: pers@bootvluchteling.nl, 06-48038570.

We luiden de noodklok: situatie in kamp Moria onhoudbaar

STICHTING BOOTVLUCHTELING LUIDT DE NOODKLOK

Situatie in kamp Moria onhoudbaar

BBC en NOS hebben gisteren verontrustende artikelen geplaatst over de schrijnende situatie van vluchtelingen in kamp Moria op Lesbos. Artsen zonder Grenzen vertelt over suïcidepogingen in het kamp en dat er zelfs kinderen zijn die de wil om te leven zijn verloren.

Wij kunnen dit beeld bevestigen. Ook bij ons in de kliniek komen ouders die vertellen dat het slecht gaat met hun kinderen, ze zijn onhandelbaar en zeggen dat ze dood willen. Schrijnend zijn ook de mensen die specialistische hulp nodig hebben in een ziekenhuis, zoals mensen met kanker of nierproblemen, maar die niet krijgen.

Stichting Bootvluchteling is al 3,5 jaar actief op Lesbos en zo’n 2,5 jaar in kamp Moria. Al eerder luidden wij de noodklok. En opnieuw vragen we de Europese regering dringend om een constructieve oplossing voor de uiterste benarde situatie waarin duizenden mensen zich bevinden. We zien de situatie met de dag verslechteren en maken ons ernstig zorgen om het gebrek aan een waardige asielprocedure en toegang tot medische zorg. Deze situatie is onhoudbaar en mensonwaardig.

Ondertussen blijven wij doen wat we kunnen binnen onze cirkel van invloed. Er is veel overleg met andere medische actoren op het eiland. En we blijven, tegen de klippen op, de mensen in Moria helpen met medische en psychosociale hulp. Het is gelukkig nooit hopeloos om een mens te helpen. Per dag kunnen wij voor honderden mensen het verschil maken!

Misschien raken de berichten je en voel je je machteloos bij zoveel nood. Er is een manier om te kunnen helpen. Wil je betrokken zijn bij onze organisatie, dan kun je je aanmelden als vrijwilliger of ons werk financieel ondersteunen. En je kunt ons helpen met het verspreiden van deze berichten, om de ogen van de wereld te openen voor de onmenselijke situatie aan de rand van Europa.

Meer informatie over vrijwilligerswerk: https://bootvluchteling.nl/aanmelden-vrijwilligers/
Doneren: https://bootvluchteling.nl/doneer/
Lees hier het artikel van de NOS (in Nederlands): https://bit.ly/2LDpH5k
Lees hier het artikel van BBC (in Engels): https://bbc.in/2LDMHky

Foto’s: Tessa Kraan

Projecten op een rij

In deze infographic staan onze huidige projecten op een rij (juli 2018).

Persbericht: start medische missie in vluchtelingenkamp Moria

Op 1 mei is Stichting Bootvluchteling van start gegaan met een medische missie in het Griekse vluchtelingenkamp Moria. Ruim 120 mensen meldden zich de eerste dag met medische klachten.

Situatie verslechtert dagelijks

Vluchtelingenkamp Moria op Lesbos is al sinds 2015 overvol. Het kamp is ingericht op circa 2500 vluchtelingen, maar het huidige aantal inwoners ligt rond de 7000. Dagelijks komen daar gemiddeld 53 mensen bij. Er is dan ook een groot tekort aan adequate voorzieningen en gezondheidszorg.

‘We zien de situatie met de dag verslechteren’ vertelt Fons Strijbosch, medisch coördinator bij stichting Bootvluchteling. Hij was afgelopen maanden aanwezig op Lesbos, om de medische missie voor te bereiden.

Geen toegang tot medische zorg

Er is vrijwel dagelijks overleg tussen de verschillende hulporganisaties en autoriteiten in het kamp. De organisaties die momenteel al medische zorg verlenen in het kamp, werken op maximale capaciteit. Desondanks zijn er honderden patiënten per dag die geen directe toegang hebben tot zorg. Met de inzet van vrijwillige artsen en verpleegkundigen draagt Stichting Bootvluchteling vanaf 1 mei zorg voor medische hulp in de avonduren.

Veiligheid van het team staat voorop

‘We kennen het kamp goed door onze vorige medische missie en onze huidige psychosociale missie’ vertelt directeur Annerieke Berg. Spanningen in het kamp kunnen hoog oplopen. Het is voor hulporganisaties dan ook zaak om met goede procedures en veiligheidsprotocollen te werken. Daarover zegt Berg: ‘We doen wat we kunnen, maar zullen in alles de veiligheid van ons team voorop stellen.’ De eerste medische dienst is rustig verlopen. Ruim 120 mensen meldden zich met medische klachten, ongeveer 100 patiënten werden gezien door de medici tijdens hun dienst.

 

Utrecht, 2 mei 2018
Meer informatie over dit bericht kunt u opvragen bij Margriet van der Woerd, persvoorlichter Stichting Bootvluchteling:
pers@bootvluchteling.nl

Foto: Willem Lemmens

Herstart medische missie: jij bent belangrijker dan je denkt

Stel je voor. Rillend kruip je vijf uur ‘s ochtends met gebogen rug uit je kleine tent. Je hebt honger, maar het duurt nog even voor je eten kan krijgen. Je verlangt naar een warme douche, maar het water is vaak koud. En het is nog donker; dan is het gevaarlijk in de doucheruimtes. Een meisje dat je kent is er eergisteren nog aangerand. Je bent uitgeput, fysiek maar ook mentaal. Toch voel je de adrenaline door je lijf stromen want je kleintje van 1,5 is al een paar dagen ziek. Haar hoofd is warm, ze eet slecht en huilt veel. Het móet je echt lukken om vandaag een dokter te spreken. De medische cabine gaat pas om 8.00 uur open, maar je gaat vast voor de deur staan. Zo heb je misschien een grotere kans om aan de beurt te komen. Al snel blijk je niet de enige met dit idee. Als je bij de cabine komt op level 4 van het vluchtelingenkamp waar je ‘woont’ zie je een grote groep onrustige mensen. Zo’n 40 man schat je. Je hoort een man van middelbare leeftijd kreunen, hij zit op de grond en grijpt naar zijn hoofd. Ook klinkt er geschreeuw achter je. Je draait je om en ziet een zwangere vrouw met een vertrokken gezicht en haar handen rond haar buik. Ze is alleen. Je loopt naar haar toe en legt je hand op haar rug. Met je andere arm houd je je dochtertje stevig vast. Je kust haar warme voorhoofd en doet een schietgebedje.

Momenteel is dit de schokkende realiteit in vluchtelingenkamp Moria op Lesbos door een tekort aan medische capaciteit. Waarschijnlijk vond je het lastig om jezelf in deze situatie te plaatsen. Voor jou is de dokter maar een belletje weg en je kan er met alles terecht. Een dikke teen, raar uitziende moedervlek, acute buikpijn: even bellen om te checken of het iets ergs kan zijn en je onrust is verdwenen. Is het spoed? Dan mag je meteen langskomen. Jouw leven telt! Uren van te voren bij de deur staan doen we alleen als we als eerste de nieuwe iPhone willen hebben, of bij een concert. Dat mensen dat in Moria moeten doen om te overleven is niet voor te stellen. Wij vinden dat onmenselijk. Jij ook?

Daarom willen we op 1 mei weer een medische missie starten. Dit plan valt of staat met medici en donaties. In deze blog leggen we uit hoe de medische missie er concreet uitziet. En waarom jij meer kan betekenen dan je denkt.

Altijd een arts beschikbaar voor welk probleem dan ook

Het doel van de medische missie is zorgen dat er altijd een arts beschikbaar is voor welk probleem dan ook. Dat betekent niet dat we ook alle problemen kunnen oplossen, we verwijzen regelmatig door. Het betekent wel dat we er onvoorwaardelijk willen zijn voor de mensen in Moria. Dat doen we door te zorgen dat ze 24/7 bij een arts terecht kunnen: wij bemannen onze medische cabine tussen 16.00 uur en 8.00 uur, een andere instantie biedt zorg tijdens de overige uren. En door écht aandacht te hebben voor patiënten.

Onze artsen draaien shifts van zo’n acht uur in teams van vier. Twee artsen behandelen patiënten in aparte spreekkamers. De twee andere medici doen intakes in de tussenruimte om te bepalen wie behandeling nodig heeft en wie met dit gesprek al geholpen is. Ook doen zij de administratie en houden ze het rustig buiten.

In één dienst zien onze medici gemiddeld 80 patiënten. Dat is veel, ongeveer twee keer zoveel als huisartsen in Nederland. Meestal kunnen we zo iedereen zien die naar onze cabine komt.

Invloed medische missie reikt verder dan onze cabine

Mensen in Moria zoeken hulp van artsen om uiteenlopende redenen. Soms zijn het kwesties van leven of dood. Zo kwam er in december nog een jongen onze medische cabine binnen met een slagaderlijke bloeding in zijn nek door een gevecht. Maar het meeste zien we stressgerelateerde klachten, paniekaanvallen en maagdarmproblemen. Veel aandoeningen van psychische aard dus. We merken dan ook dat veel patiënten vooral een luisterend oor nodig hebben. En een veilige plek waar iemand klaar staat om voor ze te zorgen. Altijd en onvoorwaardelijk.

Dat is niet alleen belangrijk voor de mensen met klachten die naar onze cabine komen, maar voor alle momenteel ruim 5000 mensen in Moria. Iedere man, iedere vrouw, ieder kind. Weten dat je geholpen kan worden als dat nodig is geeft rust. En een rustiger Moria is een veiliger Moria. De impact van onze medische missie reikt zo verder dan onze cabine.

“Ik ben zo blij dat jullie er zijn, dat jullie aandacht hebben en luisteren.”
Joseph, 25 jaar, uit Congo

 

Dit is nodig om de missie te starten en draaien

Om de medische missie te kunnen starten en draaien hebben we twee dingen nodig: medici en geld.

Medici
We hebben continu een team van tien artsen en verpleegkundigen nodig om de medische missie te kunnen draaien. Het is hard werken onder vaak lastige omstandigheden met beperkte middelen. We vinden het dan ook bijzonder dat zoveel talentvolle mensen naar Lesbos kwamen en komen om zich vrijwillig in te zetten voor de mensen in Moria. Vaak zelfs tijdens vakanties van hun drukke banen thuis. Bewonderenswaardig!

Hoewel vrijwilligers hier komen om de mensen in Moria te helpen, horen we vaak dat ze zelf ook een stuk rijker naar huis gaan. Zowel op professioneel als persoonlijk vlak. In Nederland werk je als arts vaak met strikte protocollen en ben je een klein onderdeel van een goed geoliede, geavanceerde machine. Hier staat aandacht voor de mens centraal, heb je lang niet alle nodige middelen en materialen voor handen en ben je aangewezen op je eigen inschatting in iedere nieuwe situatie. Je maakt de missie zelf tot een succes samen met je team: vaak mensen van over de hele wereld met ieder unieke skills. Daar leer je veel van. En echt iets kunnen betekenen voor anderen maakt gelukkig, hoe gek dat in deze context misschien ook klinkt. Veel vrijwilligers komen vaker terug naar Moria, omdat ze het zo fijn vinden om iets te kunnen doen voor de mensen daar.

‘Moria heeft een inspirerende atmosfeer. Ik voel me hier erg nuttig en verlies mezelf in het bieden van medische zorg aan de mensen die er leven. Zo vind ik mezelf. Wie gezondheid heeft, heeft hoop. En wie hoop heeft, heeft alles.’
Lucie Blondé, 26 jaar, huisarts uit Gent

Geld
De medische missie kost ongeveer 10.000 euro per maand. Dat geld hebben we vooral nodig voor materialen en medicijnen. Daarbij kan je denken aan verband, krukken, hechtnaalden, infusen, antibiotica en pijnstillers. En voor transport om bovengenoemde spullen en de teams dagelijks van en naar Moria te krijgen.

Jij kan meer betekenen dan je denkt

De problematiek in Moria is levensgroot. Dat raakt je waarschijnlijk, maar kan tegelijk ook een machteloos gevoel geven. Misschien denk je: ‘Als individu kan ik weinig doen, het heeft geen zin.’ Toch kan je meer betekenen voor onze medische missie dan je denkt.

Als arts of verpleegkundige maak je in Moria écht het verschil. Wil jij die veilige haven zijn en je grenzen verleggen? Meld je dan aan als vrijwilliger

Heb je geen medische achtergrond? Ook dan kan je veel betekenen voor de medische missie met een gift. Jouw steun maakt het mogelijk om materialen, medicijnen en het transport te financieren. Het klinkt cliché, maar elke euro helpt.

 

Foto header: Bas Bakkenes

Persbericht | Herstart medische missie Lesbos

Op 31 december 2017 trok Stichting Bootvluchteling de medische missie terug uit kamp Moria, omdat het op dat moment niet mogelijk was de missie op ons gewenste niveau te krijgen en wij niet langer de toereikende fondsen hadden. Helaas is gebleken dat de capaciteit van plaatselijke hulpverleners om langdurig te voorzien in de vraag naar gezondheidszorg in het kamp ontbreekt.

Om deze reden hebben wij besloten om onze medische missie per 1 mei 2018 te herstarten in kamp Moria. Na een gedegen onderzoek ter plaatse en een goede voorbereiding in het kamp, durven wij deze stap met vertrouwen te zetten. De medische missie is beter voorbereid; met stabielere financiën, een verbeterde registratie, waarborging van privacy van patiënten en een uitgebreider team in Nederland en Lesbos.

Wij kijken er naar uit om weer noodzakelijke medische zorg te verlenen aan kwetsbare mensen in kamp Moria.

Foto: Henk van Lambalgen

Meer informatie over dit bericht kunt u opvragen bij Margriet van der Woerd, persvoorlichter Stichting Bootvluchteling: pers@bootvluchteling.nl