Persbericht: start medische missie in vluchtelingenkamp Moria

Op 1 mei is Stichting Bootvluchteling van start gegaan met een medische missie in het Griekse vluchtelingenkamp Moria. Ruim 120 mensen meldden zich de eerste dag met medische klachten.

Situatie verslechtert dagelijks

Vluchtelingenkamp Moria op Lesbos is al sinds 2015 overvol. Het kamp is ingericht op circa 2500 vluchtelingen, maar het huidige aantal inwoners ligt rond de 7000. Dagelijks komen daar gemiddeld 53 mensen bij. Er is dan ook een groot tekort aan adequate voorzieningen en gezondheidszorg.

‘We zien de situatie met de dag verslechteren’ vertelt Fons Strijbosch, medisch coördinator bij stichting Bootvluchteling. Hij was afgelopen maanden aanwezig op Lesbos, om de medische missie voor te bereiden.

Geen toegang tot medische zorg

Er is vrijwel dagelijks overleg tussen de verschillende hulporganisaties en autoriteiten in het kamp. De organisaties die momenteel al medische zorg verlenen in het kamp, werken op maximale capaciteit. Desondanks zijn er honderden patiënten per dag die geen directe toegang hebben tot zorg. Met de inzet van vrijwillige artsen en verpleegkundigen draagt Stichting Bootvluchteling vanaf 1 mei zorg voor medische hulp in de avonduren.

Veiligheid van het team staat voorop

‘We kennen het kamp goed door onze vorige medische missie en onze huidige psychosociale missie’ vertelt directeur Annerieke Berg. Spanningen in het kamp kunnen hoog oplopen. Het is voor hulporganisaties dan ook zaak om met goede procedures en veiligheidsprotocollen te werken. Daarover zegt Berg: ‘We doen wat we kunnen, maar zullen in alles de veiligheid van ons team voorop stellen.’ De eerste medische dienst is rustig verlopen. Ruim 120 mensen meldden zich met medische klachten, ongeveer 100 patiënten werden gezien door de medici tijdens hun dienst.

 

Utrecht, 2 mei 2018
Meer informatie over dit bericht kunt u opvragen bij Margriet van der Woerd, persvoorlichter Stichting Bootvluchteling:
pers@bootvluchteling.nl

Foto: Willem Lemmens

Herstart medische missie: jij bent belangrijker dan je denkt

Stel je voor. Rillend kruip je vijf uur ‘s ochtends met gebogen rug uit je kleine tent. Je hebt honger, maar het duurt nog even voor je eten kan krijgen. Je verlangt naar een warme douche, maar het water is vaak koud. En het is nog donker; dan is het gevaarlijk in de doucheruimtes. Een meisje dat je kent is er eergisteren nog aangerand. Je bent uitgeput, fysiek maar ook mentaal. Toch voel je de adrenaline door je lijf stromen want je kleintje van 1,5 is al een paar dagen ziek. Haar hoofd is warm, ze eet slecht en huilt veel. Het móet je echt lukken om vandaag een dokter te spreken. De medische cabine gaat pas om 8.00 uur open, maar je gaat vast voor de deur staan. Zo heb je misschien een grotere kans om aan de beurt te komen. Al snel blijk je niet de enige met dit idee. Als je bij de cabine komt op level 4 van het vluchtelingenkamp waar je ‘woont’ zie je een grote groep onrustige mensen. Zo’n 40 man schat je. Je hoort een man van middelbare leeftijd kreunen, hij zit op de grond en grijpt naar zijn hoofd. Ook klinkt er geschreeuw achter je. Je draait je om en ziet een zwangere vrouw met een vertrokken gezicht en haar handen rond haar buik. Ze is alleen. Je loopt naar haar toe en legt je hand op haar rug. Met je andere arm houd je je dochtertje stevig vast. Je kust haar warme voorhoofd en doet een schietgebedje.

Momenteel is dit de schokkende realiteit in vluchtelingenkamp Moria op Lesbos door een tekort aan medische capaciteit. Waarschijnlijk vond je het lastig om jezelf in deze situatie te plaatsen. Voor jou is de dokter maar een belletje weg en je kan er met alles terecht. Een dikke teen, raar uitziende moedervlek, acute buikpijn: even bellen om te checken of het iets ergs kan zijn en je onrust is verdwenen. Is het spoed? Dan mag je meteen langskomen. Jouw leven telt! Uren van te voren bij de deur staan doen we alleen als we als eerste de nieuwe iPhone willen hebben, of bij een concert. Dat mensen dat in Moria moeten doen om te overleven is niet voor te stellen. Wij vinden dat onmenselijk. Jij ook?

Daarom willen we op 1 mei weer een medische missie starten. Dit plan valt of staat met medici en donaties. In deze blog leggen we uit hoe de medische missie er concreet uitziet. En waarom jij meer kan betekenen dan je denkt.

Altijd een arts beschikbaar voor welk probleem dan ook

Het doel van de medische missie is zorgen dat er altijd een arts beschikbaar is voor welk probleem dan ook. Dat betekent niet dat we ook alle problemen kunnen oplossen, we verwijzen regelmatig door. Het betekent wel dat we er onvoorwaardelijk willen zijn voor de mensen in Moria. Dat doen we door te zorgen dat ze 24/7 bij een arts terecht kunnen: wij bemannen onze medische cabine tussen 16.00 uur en 8.00 uur, een andere instantie biedt zorg tijdens de overige uren. En door écht aandacht te hebben voor patiënten.

Onze artsen draaien shifts van zo’n acht uur in teams van vier. Twee artsen behandelen patiënten in aparte spreekkamers. De twee andere medici doen intakes in de tussenruimte om te bepalen wie behandeling nodig heeft en wie met dit gesprek al geholpen is. Ook doen zij de administratie en houden ze het rustig buiten.

In één dienst zien onze medici gemiddeld 80 patiënten. Dat is veel, ongeveer twee keer zoveel als huisartsen in Nederland. Meestal kunnen we zo iedereen zien die naar onze cabine komt.

Invloed medische missie reikt verder dan onze cabine

Mensen in Moria zoeken hulp van artsen om uiteenlopende redenen. Soms zijn het kwesties van leven of dood. Zo kwam er in december nog een jongen onze medische cabine binnen met een slagaderlijke bloeding in zijn nek door een gevecht. Maar het meeste zien we stressgerelateerde klachten, paniekaanvallen en maagdarmproblemen. Veel aandoeningen van psychische aard dus. We merken dan ook dat veel patiënten vooral een luisterend oor nodig hebben. En een veilige plek waar iemand klaar staat om voor ze te zorgen. Altijd en onvoorwaardelijk.

Dat is niet alleen belangrijk voor de mensen met klachten die naar onze cabine komen, maar voor alle momenteel ruim 5000 mensen in Moria. Iedere man, iedere vrouw, ieder kind. Weten dat je geholpen kan worden als dat nodig is geeft rust. En een rustiger Moria is een veiliger Moria. De impact van onze medische missie reikt zo verder dan onze cabine.

“Ik ben zo blij dat jullie er zijn, dat jullie aandacht hebben en luisteren.”
Joseph, 25 jaar, uit Congo

 

Dit is nodig om de missie te starten en draaien

Om de medische missie te kunnen starten en draaien hebben we twee dingen nodig: medici en geld.

Medici
We hebben continu een team van tien artsen en verpleegkundigen nodig om de medische missie te kunnen draaien. Het is hard werken onder vaak lastige omstandigheden met beperkte middelen. We vinden het dan ook bijzonder dat zoveel talentvolle mensen naar Lesbos kwamen en komen om zich vrijwillig in te zetten voor de mensen in Moria. Vaak zelfs tijdens vakanties van hun drukke banen thuis. Bewonderenswaardig!

Hoewel vrijwilligers hier komen om de mensen in Moria te helpen, horen we vaak dat ze zelf ook een stuk rijker naar huis gaan. Zowel op professioneel als persoonlijk vlak. In Nederland werk je als arts vaak met strikte protocollen en ben je een klein onderdeel van een goed geoliede, geavanceerde machine. Hier staat aandacht voor de mens centraal, heb je lang niet alle nodige middelen en materialen voor handen en ben je aangewezen op je eigen inschatting in iedere nieuwe situatie. Je maakt de missie zelf tot een succes samen met je team: vaak mensen van over de hele wereld met ieder unieke skills. Daar leer je veel van. En echt iets kunnen betekenen voor anderen maakt gelukkig, hoe gek dat in deze context misschien ook klinkt. Veel vrijwilligers komen vaker terug naar Moria, omdat ze het zo fijn vinden om iets te kunnen doen voor de mensen daar.

‘Moria heeft een inspirerende atmosfeer. Ik voel me hier erg nuttig en verlies mezelf in het bieden van medische zorg aan de mensen die er leven. Zo vind ik mezelf. Wie gezondheid heeft, heeft hoop. En wie hoop heeft, heeft alles.’
Lucie Blondé, 26 jaar, huisarts uit Gent

Geld
De medische missie kost ongeveer 10.000 euro per maand. Dat geld hebben we vooral nodig voor materialen en medicijnen. Daarbij kan je denken aan verband, krukken, hechtnaalden, infusen, antibiotica en pijnstillers. En voor transport om bovengenoemde spullen en de teams dagelijks van en naar Moria te krijgen.

Jij kan meer betekenen dan je denkt

De problematiek in Moria is levensgroot. Dat raakt je waarschijnlijk, maar kan tegelijk ook een machteloos gevoel geven. Misschien denk je: ‘Als individu kan ik weinig doen, het heeft geen zin.’ Toch kan je meer betekenen voor onze medische missie dan je denkt.

Als arts of verpleegkundige maak je in Moria écht het verschil. Wil jij die veilige haven zijn en je grenzen verleggen? Meld je dan aan als vrijwilliger

Heb je geen medische achtergrond? Ook dan kan je veel betekenen voor de medische missie met een gift. Jouw steun maakt het mogelijk om materialen, medicijnen en het transport te financieren. Het klinkt cliché, maar elke euro helpt.

 

Foto header: Bas Bakkenes

Persbericht | Herstart medische missie Lesbos

Op 31 december 2017 trok Stichting Bootvluchteling de medische missie terug uit kamp Moria, omdat het op dat moment niet mogelijk was de missie op ons gewenste niveau te krijgen en wij niet langer de toereikende fondsen hadden. Helaas is gebleken dat de capaciteit van plaatselijke hulpverleners om langdurig te voorzien in de vraag naar gezondheidszorg in het kamp ontbreekt.

Om deze reden hebben wij besloten om onze medische missie per 1 mei 2018 te herstarten in kamp Moria. Na een gedegen onderzoek ter plaatse en een goede voorbereiding in het kamp, durven wij deze stap met vertrouwen te zetten. De medische missie is beter voorbereid; met stabielere financiën, een verbeterde registratie, waarborging van privacy van patiënten en een uitgebreider team in Nederland en Lesbos.

Wij kijken er naar uit om weer noodzakelijke medische zorg te verlenen aan kwetsbare mensen in kamp Moria.

Foto: Henk van Lambalgen

Meer informatie over dit bericht kunt u opvragen bij Margriet van der Woerd, persvoorlichter Stichting Bootvluchteling: pers@bootvluchteling.nl

 

Persbericht | Stichting Bootvluchteling rondt missie af op Lesbos

(Click here for English)

De medische missie van Stichting Bootvluchteling op Lesbos is per 1 januari afgerond. Door gewijzigd beleid in het kamp wordt het voor ons steeds moeilijker om op een verantwoorde en veilige manier ons werk te kunnen doen. Door de overbevolking in het kamp kunnen we de veiligheid van ons team en onze patiënten niet garanderen. Tevens is deze missie kostbaar. We willen het geld van onze donateurs zo effectief mogelijk te besteden. Door omstandigheden kunnen we dit niet langer volhouden.

We beseffen ons dat de noodzaak om goede zorg te verlenen onveranderd groot is in vluchtelingenkamp Moria. Onze medisch coördinator blijft daarom op locatie om te onderzoeken of wij in 2018 op een andere verantwoorde manier goede medische zorg kunnen verlenen in samenwerking met de andere Griekse organisaties Keelpno en ERCI. Wij kijken dankbaar terug op twee en een half jaar medische missie op Lesbos waarin we een groot verschil mochten maken in de levens van mensen in nood.

De komende maanden zullen wij onze psychosociale activiteiten uitbreiden in kamp Moria. In december is ons nieuwe community centrum met school en bibliotheek geopend. Hier worden dagelijks lessen verzorgd voor volwassenen en kinderen. Daarnaast gaan wij ons meer focussen op het geven van trainingen rond mentale gezondheid, waarin onder andere ademhalingsoefeningen gegeven om beter om te gaan met stress en lezingen hoe om te gaan met suïcidale gedachten.


Meer informatie over dit bericht kunt u opvragen bij Evita Bloemheuvel, persvoorlichter Stichting Bootvluchteling: evita@bootvluchteling.nl of 06-48038570

Hoe Fadhil een executie overleefde en zijn familie verloor

Wij zien dagelijks mensen voor wie de spanning zo oploopt dat ze letterlijk neervallen. Bijvoorbeeld bij Fadhil*, een man die zeer ernstig mishandeld is in Irak. Hij werd geëxecuteerd en voor dood achtergelaten in een container. De kogel in zijn hoofd doodde hem echter niet en dat zette kwaad bloed. Ze namen hem mee naar zijn familie, waarna zijn familieleden voor zijn ogen werden vermoord. Tenslotte schoten ze Fadhil neer. Dit schot schampte af en na een herstelperiode is hij gevlucht. Nu zit hij in Moria.

De kogel van de executie zit nog steeds in zijn hoofd, net onder zijn linker oogkas. Hij vergaat van de pijn en hij heeft paniekaanvallen waarbij hij de situatie herbeleefd. Hij gaat dan helemaal uit zijn plaat en valt op de grond waarbij hij dood lijkt. Na een tijdje wordt hij wakker en gaat door met alles kort en klein te slaan. Deze professionele kickbokser is alleen te kalmeren door boven op hem te gaan zitten en te blijven praten.

Er is een invoelbare heftige pijn en duidelijk sprake van post-traumatische stress. Deze man moet voor psychiatrische hulp naar Athene worden overgebracht. Daar is bij niemand twijfel over en daarom kreeg hij een voorrangsbehandeling. Vorige week kreeg hij de benodigde blauwe stempel om naar Athene te kunnen gaan. Een dag later was dit document echter gestolen. Een verergering van zijn aanvallen was het gevolg.

Hij manipuleert en dringt zich op, waardoor het geduld en begrip van menigeen begint op te raken. Kortom; een van onze moeilijkste patiënten. Mijn collega Olga heeft nog een keer een creatieve oplossing bedacht om hem te kalmeren; fijngestampte paracetamol in water wat hij op kon drinken. Dat had hij nog niet gehad en het hielp nadat het water zijn lippen geraakt had. Ook geven wij hem medicatie die door Medecins Sans Frontieres wordt geleverd. Als hij niet zelf voor zijn medicijnen komt, gaat iemand naar zijn cabin om het te brengen.

*fictieve naam

Odette
Vrijwilliger bij Stichting Bootvluchteling (juli 2017)

Erwin uit Amsterdam werkte drie weken in een vluchtelingenkamp

Erwin Romijn werkt als verpleegkundige in het VUmc op de afdeling traumatologie/plastische chirurgie. Via een goede vriend raakte hij bekend met Stichting Bootvluchteling en hij meldde zich er aan als vrijwilliger. “Reizen, avontuur en politiek hebben mij altijd geboeid en de kans om drie weken medische zorg in een vluchtelingenkamp te verzorgen kon ik niet laten liggen.”

Vrijwilligershuis
De vrijwilligers van Stichting Bootvluchteling verblijven in een groot huis in de hoofdstad Mytilini en komen voornamelijk uit Nederland. “Al komen ze letterlijk ook van de andere kant van de wereld zoals Nieuw-Zeeland en Nome, een dorpje met 3500 inwoners in Alaska.”, vertelt Erwin. Er heerst een gemoedelijke sfeer in het huis. “De meeste vrijwilligers blijven een aantal weken maar sommige een half jaar. Er wordt elke dag gekookt, geregeld gaan vrijwilligers met elkaar lunchen en worden er samen dagtrips ondernomen. Ook zijn er meetings waar belangrijke zaken over het werk worden besproken.”

De medische zorg
Erwin draaide voornamelijk diensten gedraaid in kamp Moria, een oude gevangenis. Hij hoorde daar verhalen die veel indruk op hem maakten, bijvoorbeeld over de gevaarlijke en traumatische overtocht. “Vluchtelingen betalen tussen de 300 en 1500 euro voor een overtocht vanuit Turkije, maar als het stormt en er een hoger risico is op omslaan van de boot krijg je korting. Veel vluchtelingen hebben nog nooit een zee gezien, laat staan dat ze kunnen zwemmen. De zwemvesten zijn van wisselende kwaliteit.  Er worden zwembad bandjes, die je voor vijf euro bij Bart Smit koopt, gebruikt voor kinderen.” Een ander verhaal dat Erwin is bijgebleven speelde zich af tijdens zijn eerste nachtdienst. “De politie maakte me haastig wakker en bracht een gevangene naar onze medische cabine. Een jonge Syriër had zich twintig keer in zijn arm gesneden om zijn mentale pijn te verzachten. Gelukkig waren er geen belangrijke aders geraakt en een ziekenhuisopname leek ons niet nodig.  Toch werden we door de politie overruled en werd de patiënt naar het ziekenhuis gebracht.” Automutilatie komt vaak voor in Moria en is een uiting van extreme stress. “Tijdens mijn verblijf heb ik vijf keer een casus van automutilatie meegemaakt. Vluchtelingen verkeren lang in onzekerheid over hun asielprocedure en worden daardoor langdurig blootgesteld aan extreme stress. Dit vergroot de kans op het post traumatisch stress syndroom.”

Het werk van Stichting Bootvluchteling is van groot belang
De medische zorg die wordt geleverd is van groot belang in het kamp en de cabine van de stichting biedt een veilige plek waar mensen hun problemen kwijt kunnen. “Ik heb wonden verzorgd, antibiotica gegeven, vitale controle gedaan en ik heb zelfs onder supervisie van een arts hechtingen gezet. Voor mezelf heb ik deze weken als interessant ervaren. Ik functioneerde als maatschappelijk werker die als verpleegkundige veel medisch kon betekenen. Met de andere vrijwilligers en medewerkers heb ik de mensen een plek gegeven om hun verhaal te vertellen.”

Wensen
Het afschrik beleid van Europa is geslaagd denkt Erwin: “Er komen minder boten aan en ik hoor van vluchtelingen dat ze aan hun familie vertellen om hier niet naartoe te gaan.” Hij vindt dit echter geen goede zaak: “We zijn als Europa niet humanitair bezig door mensen maandenlang in een vuilnisbelt op te sluiten. Ik begrijp dat we niet elke vluchteling kunnen opnemen maar het proces kan en moet makkelijker gaan zodat mensen sneller duidelijkheid hebben.” Door de inzet van NGO’s worden Europeanen ook gezien als mensen die zich het meest bekommeren voor vreemden. “Dat heb ik meerdere malen gehoord van vluchtelingen.” Vanuit deze ervaring als vrijwilliger bij Stichting Bootvluchteling heeft Erwin een dringende wens: “Ik hoop met dit verhaal mensen te motiveren om als vrijwilliger naar Lesbos te komen. Alleen kun je de wereld niet veranderen, maar je kunt wel een paar mensen zicht geven op een betere toekomst. If you want to make the world a better place, take a look at yourself and make that change!”

Net als Erwin vrijwilliger worden?
Lees dan verder op onze website: https://bootvluchteling.nl/aanmelden-vrijwilligers/

NIEUWS | Anke vertelt over de aardbeving op Lesbos

‘We stonden op het punt te vertrekken richting kamp Moria voor de medische shift, toen ineens alles in het huis begon te schudden. Potjes vielen op de grond, alles bewoog en ik dacht dat het huis ging instorten. Ik raakte helemaal verstijfd en hoorde op de achtergrond iemand schreeuwen; ‘Ren naar buiten, ren naar buiten!’ Het was heel raar. Je probeert je evenwicht te houden, maar alles beweegt.’

Anke, administratief coördinator, maakte gisteren de aardbeving op Lesbos mee. In twintig seconden tijd raakte een aantal gebouwen zwaar beschadigd en is een aantal mensen gewond naar het ziekenhuis gebracht. De aardbeving had een kracht van 6.3 en was volgens diverse bronnen zelfs te voelen in Athene.

Anke vertelt dat alle vrijwilligers op tijd buiten stonden en dat er geen grote schade in het vrijwilligershuis is. Iedereen is flink geschrokken, maar maakt het verder goed. In twee shifts is het team van Stichting Bootvluchteling direct naar de kampen Kara Tepe en Moria gereden om de toestand daar te bekijken.

‘Er kwam direct iemand naar me toe in kamp Moria: ‘Sister, sister! Ground shaking! My friend don’t want to die’, zei hij tegen me. Ik had een kort gesprekje met hem en wist hem gerust te stellen. Hij was vooral geschrokken. De sfeer in het kamp vond ik verder goed. Iedereen was rustig en er was totaal geen paniek. Ook is er geen directe schade. Wel vertelden vluchtelingen mij dat deze trilling hetzelfde voelde als die van een bomaanslag. Ik denk wel dat dit oude herinneringen naar boven haalt’, vertelt Anke.

De situatie in de kampen is volledig onder controle en alle vrijwilligers en vluchtelingen maken het goed. De aardbeving heeft veel schade aangericht in twee dorpen op Lesbos. Wij leven mee met alle eilandbewoners die gewond zijn geraakt of veel schade hebben aan hun huis en tijdelijk in tenten slapen.

*De foto’s bij dit bericht werden door een medewerker van United Rescue Aid met ons gedeeld en zijn gemaakt in Vrisa op Lesbos.

Medicatievoorraden Lesbos slinken door winterweer

Door de extreme weersomstandigheden op Lesbos in Griekenland draaien de medische spreekuren van Stichting Bootvluchteling in kamp Moria volle diensten. Dagelijks zien zij zo’n 70 zieke patiënten. De medicatievoorraad, waaronder antibiotica en paracetamol, gaat er snel doorheen. Vluchtelingen kampen met onderkoelingsverschijnselen en virusinfecties. Door het koude weer is hun weerstand laag. Hulp is heel hard nodig.

Impact overal zichtbaar
De gevolgen van het winterweer zijn overal zichtbaar. Na de natte sneeuw is kamp Moria nu veranderd in een grote modderpoel. Vluchtelingen slapen in natte ondergelopen tenten. Anja Holwerda, medisch coördinator Stichting Bootvluchteling vanuit kamp Moria: “De kou maakt mensen lethargisch. Er is nauwelijks een mogelijkheid kleding van vluchtelingen te drogen door de constante natheid.”

Kamp Moria overvol
Vluchtelingenkamp Moria zit overvol. Zo’n 5000 mensen verblijven in een kamp dat geschikt is voor 700 mensen. Hierdoor zijn vluchtelingen genoodzaakt te slapen in kleine koepeltentjes in plaats van officiële tenten van de UNHCR. Het is geen keuze van de mensen zelf om in dunne tentjes te slapen, er is geen andere mogelijkheid.

Zorgsysteem ingezakt op Lesbos
Een functionerend zorgsysteem op Lesbos ontbreekt. Dit geldt zowel voor de Grieken zelf als voor de vluchtelingen. Ziekenhuis en artsen kunnen de werkdruk niet meer aan. Wachttijden voor een behandeling in een ziekenhuis kunnen oplopen tot een aantal maanden. Een twintigtal Nederlandse arts vrijwilligers van Stichting Bootvluchteling doen dagelijks medische controles in kamp Moria en kamp Kara Tepe.

Hulp is nodig. Steun de vluchtelingen en geef!

Brand in vluchtelingenkamp Moria kost twee levens

Afgelopen nacht is door een ontploffing van een gasfles in een tent in het vluchtelingenkamp Moria in Griekenland brand ontstaan. Hierbij zijn een volwassen vrouw en jong kind direct naar onze medische post gebracht. Ons team heeft deze twee ernstigste gevallen behandeld en dit was uiteraard erg heftig voor het team. Doordat vluchtelingen ons hielpen met het brengen van flessen water, konden we samen zorgen voor continue koeling van de slachtoffers. Uiteindelijk zijn we met het kind in onze armen door het kamp naar de ingang gerend om deze naar de ambulance te brengen. Op dat moment was de situatie onveilig doordat er rellen waren uitgebroken, maar kreeg het team veel hulp van andere vluchtelingen en onze vertalers.

Het kind was volledig verbrand en heeft het, samen met nog een andere vrouw, niet overleefd. Een ander kind en een vrouw zijn met ernstige brandwonden naar een ziekenhuis in Athene gebracht om daar verdere medische hulp te krijgen. Het medisch team van Stichting Bootvluchteling heeft de eerste hulp geboden bij de behandeling van de gewonden. Tijdens de brand ontstond een chaotische situatie in het overvolle kamp, waarbij wanhopige mensen het kamp ontvluchtten en er niet voldoende hulpverleners aanwezig waren.

Uit veiligheidsoverwegingen heeft Stichting Bootvluchteling later met een extra team buiten het kamp verdere noodzorg verleend. Veel mensen waren wanhopig, in shock en wisten niet waar ze heen moesten. De medische zorg was in het kamp gericht op brandwonden, na de evacuatie was het vooral gericht op paniekaanvallen. Ambulances reden af en aan om mensen te vervoeren naar het ziekenhuis. Door de chaos, hectiek en onveilige situatie was het moeilijk om ons werk uit te voeren, waardoor we op een gegeven moment hebben besloten ons terug te trekken. We concentreren ons nu op noodhulp en de distributie o.a. water en dekens.

Onze medische post is geheel verwoest.

Stichting Bootvluchteling rapporteert al langere tijd over de onmenselijke situatie in de vluchtelingenkampen in Griekenland. De overvolle kampen, waarin soms meer dan driemaal de verwachtte hoeveelheid vluchtelingen in tenten worden opgevangen, en de uitzichtloze situatie vanwege de continue toestroom van nieuwe vluchtelingen en het gebrek aan doorstromingsmogelijkheden kunnen gemakkelijk ontaarden in dit soort situaties. Bootvluchteling is een van de weinige overgebleven hulpverleners in dit kamp. Overige grote hulpverlenersorganisaties hebben zich uit protest tegen de slechte omstandigheden al eerder teruggetrokken.

Ons team heeft bovenmenselijke prestaties geleverd. Ze zijn zwaar onder de indruk van wat zij hebben gezien en meegemaakt. Een team van trauma-psychologen staat 24 per dag voor hen klaar voor goede nazorg.

Wilt u aan hen denken en hen hieronder een hart onder de riem steken?

Oproep
Stichting Bootvluchteling is geheel afhankelijk van donaties. Wilt u ons helpen en zo mensenlevens redden? Uw bijdrage is welkom op NL97 RBRB 0918932637, t.a.v. Stichting Bootvluchteling, onder vermelding van ‘’Lesbos’ of doneer op https://bootvluchteling.nl/doneer/