Persbericht | Stichting Bootvluchteling rondt missie af op Lesbos

(Click here for English)

De medische missie van Stichting Bootvluchteling op Lesbos is per 1 januari afgerond. Door gewijzigd beleid in het kamp wordt het voor ons steeds moeilijker om op een verantwoorde en veilige manier ons werk te kunnen doen. Door de overbevolking in het kamp kunnen we de veiligheid van ons team en onze patiënten niet garanderen. Tevens is deze missie kostbaar. We willen het geld van onze donateurs zo effectief mogelijk te besteden. Door omstandigheden kunnen we dit niet langer volhouden.

We beseffen ons dat de noodzaak om goede zorg te verlenen onveranderd groot is in vluchtelingenkamp Moria. Onze medisch coördinator blijft daarom op locatie om te onderzoeken of wij in 2018 op een andere verantwoorde manier goede medische zorg kunnen verlenen in samenwerking met de andere Griekse organisaties Keelpno en ERCI. Wij kijken dankbaar terug op twee en een half jaar medische missie op Lesbos waarin we een groot verschil mochten maken in de levens van mensen in nood.

De komende maanden zullen wij onze psychosociale activiteiten uitbreiden in kamp Moria. In december is ons nieuwe community centrum met school en bibliotheek geopend. Hier worden dagelijks lessen verzorgd voor volwassenen en kinderen. Daarnaast gaan wij ons meer focussen op het geven van trainingen rond mentale gezondheid, waarin onder andere ademhalingsoefeningen gegeven om beter om te gaan met stress en lezingen hoe om te gaan met suïcidale gedachten.


Meer informatie over dit bericht kunt u opvragen bij Evita Bloemheuvel, persvoorlichter Stichting Bootvluchteling: evita@bootvluchteling.nl of 06-48038570

Hoe Fadhil een executie overleefde en zijn familie verloor

Wij zien dagelijks mensen voor wie de spanning zo oploopt dat ze letterlijk neervallen. Bijvoorbeeld bij Fadhil*, een man die zeer ernstig mishandeld is in Irak. Hij werd geëxecuteerd en voor dood achtergelaten in een container. De kogel in zijn hoofd doodde hem echter niet en dat zette kwaad bloed. Ze namen hem mee naar zijn familie, waarna zijn familieleden voor zijn ogen werden vermoord. Tenslotte schoten ze Fadhil neer. Dit schot schampte af en na een herstelperiode is hij gevlucht. Nu zit hij in Moria.

De kogel van de executie zit nog steeds in zijn hoofd, net onder zijn linker oogkas. Hij vergaat van de pijn en hij heeft paniekaanvallen waarbij hij de situatie herbeleefd. Hij gaat dan helemaal uit zijn plaat en valt op de grond waarbij hij dood lijkt. Na een tijdje wordt hij wakker en gaat door met alles kort en klein te slaan. Deze professionele kickbokser is alleen te kalmeren door boven op hem te gaan zitten en te blijven praten.

Er is een invoelbare heftige pijn en duidelijk sprake van post-traumatische stress. Deze man moet voor psychiatrische hulp naar Athene worden overgebracht. Daar is bij niemand twijfel over en daarom kreeg hij een voorrangsbehandeling. Vorige week kreeg hij de benodigde blauwe stempel om naar Athene te kunnen gaan. Een dag later was dit document echter gestolen. Een verergering van zijn aanvallen was het gevolg.

Hij manipuleert en dringt zich op, waardoor het geduld en begrip van menigeen begint op te raken. Kortom; een van onze moeilijkste patiënten. Mijn collega Olga heeft nog een keer een creatieve oplossing bedacht om hem te kalmeren; fijngestampte paracetamol in water wat hij op kon drinken. Dat had hij nog niet gehad en het hielp nadat het water zijn lippen geraakt had. Ook geven wij hem medicatie die door Medecins Sans Frontieres wordt geleverd. Als hij niet zelf voor zijn medicijnen komt, gaat iemand naar zijn cabin om het te brengen.

*fictieve naam

Odette
Vrijwilliger bij Stichting Bootvluchteling (juli 2017)

Erwin uit Amsterdam werkte drie weken in een vluchtelingenkamp

Erwin Romijn werkt als verpleegkundige in het VUmc op de afdeling traumatologie/plastische chirurgie. Via een goede vriend raakte hij bekend met Stichting Bootvluchteling en hij meldde zich er aan als vrijwilliger. “Reizen, avontuur en politiek hebben mij altijd geboeid en de kans om drie weken medische zorg in een vluchtelingenkamp te verzorgen kon ik niet laten liggen.”

Vrijwilligershuis
De vrijwilligers van Stichting Bootvluchteling verblijven in een groot huis in de hoofdstad Mytilini en komen voornamelijk uit Nederland. “Al komen ze letterlijk ook van de andere kant van de wereld zoals Nieuw-Zeeland en Nome, een dorpje met 3500 inwoners in Alaska.”, vertelt Erwin. Er heerst een gemoedelijke sfeer in het huis. “De meeste vrijwilligers blijven een aantal weken maar sommige een half jaar. Er wordt elke dag gekookt, geregeld gaan vrijwilligers met elkaar lunchen en worden er samen dagtrips ondernomen. Ook zijn er meetings waar belangrijke zaken over het werk worden besproken.”

De medische zorg
Erwin draaide voornamelijk diensten gedraaid in kamp Moria, een oude gevangenis. Hij hoorde daar verhalen die veel indruk op hem maakten, bijvoorbeeld over de gevaarlijke en traumatische overtocht. “Vluchtelingen betalen tussen de 300 en 1500 euro voor een overtocht vanuit Turkije, maar als het stormt en er een hoger risico is op omslaan van de boot krijg je korting. Veel vluchtelingen hebben nog nooit een zee gezien, laat staan dat ze kunnen zwemmen. De zwemvesten zijn van wisselende kwaliteit.  Er worden zwembad bandjes, die je voor vijf euro bij Bart Smit koopt, gebruikt voor kinderen.” Een ander verhaal dat Erwin is bijgebleven speelde zich af tijdens zijn eerste nachtdienst. “De politie maakte me haastig wakker en bracht een gevangene naar onze medische cabine. Een jonge Syriër had zich twintig keer in zijn arm gesneden om zijn mentale pijn te verzachten. Gelukkig waren er geen belangrijke aders geraakt en een ziekenhuisopname leek ons niet nodig.  Toch werden we door de politie overruled en werd de patiënt naar het ziekenhuis gebracht.” Automutilatie komt vaak voor in Moria en is een uiting van extreme stress. “Tijdens mijn verblijf heb ik vijf keer een casus van automutilatie meegemaakt. Vluchtelingen verkeren lang in onzekerheid over hun asielprocedure en worden daardoor langdurig blootgesteld aan extreme stress. Dit vergroot de kans op het post traumatisch stress syndroom.”

Het werk van Stichting Bootvluchteling is van groot belang
De medische zorg die wordt geleverd is van groot belang in het kamp en de cabine van de stichting biedt een veilige plek waar mensen hun problemen kwijt kunnen. “Ik heb wonden verzorgd, antibiotica gegeven, vitale controle gedaan en ik heb zelfs onder supervisie van een arts hechtingen gezet. Voor mezelf heb ik deze weken als interessant ervaren. Ik functioneerde als maatschappelijk werker die als verpleegkundige veel medisch kon betekenen. Met de andere vrijwilligers en medewerkers heb ik de mensen een plek gegeven om hun verhaal te vertellen.”

Wensen
Het afschrik beleid van Europa is geslaagd denkt Erwin: “Er komen minder boten aan en ik hoor van vluchtelingen dat ze aan hun familie vertellen om hier niet naartoe te gaan.” Hij vindt dit echter geen goede zaak: “We zijn als Europa niet humanitair bezig door mensen maandenlang in een vuilnisbelt op te sluiten. Ik begrijp dat we niet elke vluchteling kunnen opnemen maar het proces kan en moet makkelijker gaan zodat mensen sneller duidelijkheid hebben.” Door de inzet van NGO’s worden Europeanen ook gezien als mensen die zich het meest bekommeren voor vreemden. “Dat heb ik meerdere malen gehoord van vluchtelingen.” Vanuit deze ervaring als vrijwilliger bij Stichting Bootvluchteling heeft Erwin een dringende wens: “Ik hoop met dit verhaal mensen te motiveren om als vrijwilliger naar Lesbos te komen. Alleen kun je de wereld niet veranderen, maar je kunt wel een paar mensen zicht geven op een betere toekomst. If you want to make the world a better place, take a look at yourself and make that change!”

Net als Erwin vrijwilliger worden?
Lees dan verder op onze website: https://bootvluchteling.nl/aanmelden-vrijwilligers/

NIEUWS | Anke vertelt over de aardbeving op Lesbos

‘We stonden op het punt te vertrekken richting kamp Moria voor de medische shift, toen ineens alles in het huis begon te schudden. Potjes vielen op de grond, alles bewoog en ik dacht dat het huis ging instorten. Ik raakte helemaal verstijfd en hoorde op de achtergrond iemand schreeuwen; ‘Ren naar buiten, ren naar buiten!’ Het was heel raar. Je probeert je evenwicht te houden, maar alles beweegt.’

Anke, administratief coördinator, maakte gisteren de aardbeving op Lesbos mee. In twintig seconden tijd raakte een aantal gebouwen zwaar beschadigd en is een aantal mensen gewond naar het ziekenhuis gebracht. De aardbeving had een kracht van 6.3 en was volgens diverse bronnen zelfs te voelen in Athene.

Anke vertelt dat alle vrijwilligers op tijd buiten stonden en dat er geen grote schade in het vrijwilligershuis is. Iedereen is flink geschrokken, maar maakt het verder goed. In twee shifts is het team van Stichting Bootvluchteling direct naar de kampen Kara Tepe en Moria gereden om de toestand daar te bekijken.

‘Er kwam direct iemand naar me toe in kamp Moria: ‘Sister, sister! Ground shaking! My friend don’t want to die’, zei hij tegen me. Ik had een kort gesprekje met hem en wist hem gerust te stellen. Hij was vooral geschrokken. De sfeer in het kamp vond ik verder goed. Iedereen was rustig en er was totaal geen paniek. Ook is er geen directe schade. Wel vertelden vluchtelingen mij dat deze trilling hetzelfde voelde als die van een bomaanslag. Ik denk wel dat dit oude herinneringen naar boven haalt’, vertelt Anke.

De situatie in de kampen is volledig onder controle en alle vrijwilligers en vluchtelingen maken het goed. De aardbeving heeft veel schade aangericht in twee dorpen op Lesbos. Wij leven mee met alle eilandbewoners die gewond zijn geraakt of veel schade hebben aan hun huis en tijdelijk in tenten slapen.

*De foto’s bij dit bericht werden door een medewerker van United Rescue Aid met ons gedeeld en zijn gemaakt in Vrisa op Lesbos.

Medicatievoorraden Lesbos slinken door winterweer

Door de extreme weersomstandigheden op Lesbos in Griekenland draaien de medische spreekuren van Stichting Bootvluchteling in kamp Moria volle diensten. Dagelijks zien zij zo’n 70 zieke patiënten. De medicatievoorraad, waaronder antibiotica en paracetamol, gaat er snel doorheen. Vluchtelingen kampen met onderkoelingsverschijnselen en virusinfecties. Door het koude weer is hun weerstand laag. Hulp is heel hard nodig.

Impact overal zichtbaar
De gevolgen van het winterweer zijn overal zichtbaar. Na de natte sneeuw is kamp Moria nu veranderd in een grote modderpoel. Vluchtelingen slapen in natte ondergelopen tenten. Anja Holwerda, medisch coördinator Stichting Bootvluchteling vanuit kamp Moria: “De kou maakt mensen lethargisch. Er is nauwelijks een mogelijkheid kleding van vluchtelingen te drogen door de constante natheid.”

Kamp Moria overvol
Vluchtelingenkamp Moria zit overvol. Zo’n 5000 mensen verblijven in een kamp dat geschikt is voor 700 mensen. Hierdoor zijn vluchtelingen genoodzaakt te slapen in kleine koepeltentjes in plaats van officiële tenten van de UNHCR. Het is geen keuze van de mensen zelf om in dunne tentjes te slapen, er is geen andere mogelijkheid.

Zorgsysteem ingezakt op Lesbos
Een functionerend zorgsysteem op Lesbos ontbreekt. Dit geldt zowel voor de Grieken zelf als voor de vluchtelingen. Ziekenhuis en artsen kunnen de werkdruk niet meer aan. Wachttijden voor een behandeling in een ziekenhuis kunnen oplopen tot een aantal maanden. Een twintigtal Nederlandse arts vrijwilligers van Stichting Bootvluchteling doen dagelijks medische controles in kamp Moria en kamp Kara Tepe.

Hulp is nodig. Steun de vluchtelingen en geef!

Brand in vluchtelingenkamp Moria kost twee levens

Afgelopen nacht is door een ontploffing van een gasfles in een tent in het vluchtelingenkamp Moria in Griekenland brand ontstaan. Hierbij zijn een volwassen vrouw en jong kind direct naar onze medische post gebracht. Ons team heeft deze twee ernstigste gevallen behandeld en dit was uiteraard erg heftig voor het team. Doordat vluchtelingen ons hielpen met het brengen van flessen water, konden we samen zorgen voor continue koeling van de slachtoffers. Uiteindelijk zijn we met het kind in onze armen door het kamp naar de ingang gerend om deze naar de ambulance te brengen. Op dat moment was de situatie onveilig doordat er rellen waren uitgebroken, maar kreeg het team veel hulp van andere vluchtelingen en onze vertalers.

Het kind was volledig verbrand en heeft het, samen met nog een andere vrouw, niet overleefd. Een ander kind en een vrouw zijn met ernstige brandwonden naar een ziekenhuis in Athene gebracht om daar verdere medische hulp te krijgen. Het medisch team van Stichting Bootvluchteling heeft de eerste hulp geboden bij de behandeling van de gewonden. Tijdens de brand ontstond een chaotische situatie in het overvolle kamp, waarbij wanhopige mensen het kamp ontvluchtten en er niet voldoende hulpverleners aanwezig waren.

Uit veiligheidsoverwegingen heeft Stichting Bootvluchteling later met een extra team buiten het kamp verdere noodzorg verleend. Veel mensen waren wanhopig, in shock en wisten niet waar ze heen moesten. De medische zorg was in het kamp gericht op brandwonden, na de evacuatie was het vooral gericht op paniekaanvallen. Ambulances reden af en aan om mensen te vervoeren naar het ziekenhuis. Door de chaos, hectiek en onveilige situatie was het moeilijk om ons werk uit te voeren, waardoor we op een gegeven moment hebben besloten ons terug te trekken. We concentreren ons nu op noodhulp en de distributie o.a. water en dekens.

Onze medische post is geheel verwoest.

Stichting Bootvluchteling rapporteert al langere tijd over de onmenselijke situatie in de vluchtelingenkampen in Griekenland. De overvolle kampen, waarin soms meer dan driemaal de verwachtte hoeveelheid vluchtelingen in tenten worden opgevangen, en de uitzichtloze situatie vanwege de continue toestroom van nieuwe vluchtelingen en het gebrek aan doorstromingsmogelijkheden kunnen gemakkelijk ontaarden in dit soort situaties. Bootvluchteling is een van de weinige overgebleven hulpverleners in dit kamp. Overige grote hulpverlenersorganisaties hebben zich uit protest tegen de slechte omstandigheden al eerder teruggetrokken.

Ons team heeft bovenmenselijke prestaties geleverd. Ze zijn zwaar onder de indruk van wat zij hebben gezien en meegemaakt. Een team van trauma-psychologen staat 24 per dag voor hen klaar voor goede nazorg.

Wilt u aan hen denken en hen hieronder een hart onder de riem steken?

Oproep
Stichting Bootvluchteling is geheel afhankelijk van donaties. Wilt u ons helpen en zo mensenlevens redden? Uw bijdrage is welkom op NL97 RBRB 0918932637, t.a.v. Stichting Bootvluchteling, onder vermelding van ‘’Lesbos’ of doneer op https://bootvluchteling.nl/doneer/

Filmpje medisch team

Hans Koster ging als arts met Stichting Bootvluchteling naar Lesbos. We vroegen hem naar zijn ervaring. In de cabine op kamp Moria vertelt hij geëmotioneerd zijn verhaal. Het zijn de kinderen die hem in het bijzonder raken in deze vaak uitzichtloze situatie.

Tandartsmissie

Afgelopen maandag is de tandartsenmissie van Stichting Bootvluchteling in kamp Moria op Lesbos begonnen. Jelmer, de medisch coördinator, heeft deze tijdelijke missie met anderen opgezet en vormgegeven. Vier weken lang zetten tandartsen vanuit de hele wereld (Nederland, Griekenland, UK, Malta en waarschijnlijk Egypte) zich op vrijwillige basis in, om de mensen in kamp Moria te helpen.

Bij de medische post op het kamp, kwamen heel vaak mensen met gebitsklachten. De medische missie kon dan alleen pijnstilling geven. Nu worden mensen van hun pijn afgeholpen. Uiteraard allemaal op een heel basic manier: ze hebben niet de mogelijkheden om te boren of tandreparaties uit te voeren. Schoorvoetend komen er elke dag meer patiënten langs in de cabine. “Alleen kijken hoor!”, roepen ze vaak. Als ze vervolgens horen dat er verdoofd kan worden, mag de tandarts toch de rotte kiezen trekken. In dit soort situaties zijn we ook heel erg blij met de vluchtelingen die voor ons willen vertalen. Zij zijn goed in staat om de patiënten te laten ontspannen en uit te leggen wat er gaat gebeuren.

Op de foto geeft tandarts Ron uit Nederland een patiënt een verdoving. Deze tandarts uit Heerlen verstaat zijn vak goed! Bijzonder dat zoveel mensen betrokken zijn bij deze missie en hun tijd of materialen geven om dit mogelijk te maken. Bedankt!

Wil jij ook graag als vrijwilliger op missie gaan? Bekijk dan de vacaturepagina.
Kun je niet gaan, maar wil je wel iets doneren? Graag! Je kunt geld overmaken naar NL97 RBRB 0918 9326 37 t.a.v. Stichting Bootvluchteling of doneren via de button bovenaan de site.

Lesbos – Onderwijs aan kinderartsen in Mytilini ziekenhuis

Stichting Bootvluchteling heeft een uitstekende relatie met het Mytilini Ziekenhuis op Lesbos. Eerder doneerden we een grote hoeveelheid belangrijke medische apparatuur aan dit ziekenhuis, gecombineerd met onderwijs. Lokale kinderartsen helpen ons nu om de vluchtelingenkinderen te vaccineren.

Recent hebben we het onderwijs aan de lokale ziekenhuisstaf een vervolg kunnen geven en een tweedaagse Pediatric Emergency Training verzorgd. Alexandra Vinograd, onze lange termijn medisch vrijwilliger en kinderarts gespecialiseerd in spoedeisende hulp, heeft samen met collega Keri Cohn een interessante en interactieve training aan de kinderartsen in opleiding en kinderartsen van Mytilini Ziekenhuis aangeboden. Door de economische crisis én de vluchtelingencrisis krijgen lokale artsen vaak geen aanvullend medisch onderwijs. Zowel de kinderartsen als de kinderartsen in opleiding vertelden erg blij te zijn om het onderwijs te volgen en mee te doen in de simulatietrainingen over onderwerpen als pediatrische zorg, röntgenfoto analyse in kindertrauma, en bijna-verdrinking van kinderen.

Wilt u Stichting Bootvluchteling ondersteunen in het kunnen blijven leveren van essentiële medische zorg aan de vluchtelingen in Griekenland? Doneer dan vandaag nog via bovenstaande knop of naar: NL97 RBRB 0918 9326 37 t.a.v. Stichting Bootvluchteling.

Hartelijk dank!

Tekst en foto’s: Jelmer Kooistra (medisch coördinator Stichting Bootvluchteling)

Lesbos – Vaccinatieprogramma

Het vaccineren van kinderen wordt wereldwijd gezien als een van de belangrijkste factoren om de volksgezondheid te bevorderen. Vluchtelingenkinderen hebben vaak niet de volledige vaccinaties ontvangen in hun land van herkomst. De Griekse autoriteiten zijn vooralsnog niet in staat geweest de vluchtelingenkinderen op Lesbos van de vereiste vaccinaties te voorzien, waardoor zij het risico lopen op potentieel ernstige en besmettelijke infectieziekten.

Stichting Bootvluchteling wil in samenwerking met Refugee Support Platform, Caritas Hellas en de kinderartsen van Mytilini Hospital, de vluchtelingenkinderen vaccineren die in Caritas Hotel verblijven. Na zorgvuldig onderzoek van alle 200 vluchtelingen die hier wonen, willen we 35 kinderen aanvullende vaccinaties toe dienen. We maken hierbij gebruik van de WHO aanbevelingen en het Griekse nationale vaccinatieprogramma.

Voor deze grote vooruitgang in de gezondheid van de vluchtelingenkinderen hebben wij uw hulp dringend nodig. De kosten van een officieel boekje en de aanvullende vaccinaties zijn ongeveer 100 euro per kind. Steun de vluchtelingenkinderen die op Lesbos verblijven, help ons om hen de benodigde vaccinaties te geven en doneer vandaag nog via de donatiebutton hierboven.