Zonder vertalers is voor het onze dokters in Moria bijna onmogelijk om te werken. De vertalers zijn de stem van al die mensen die niet in staat zijn om in het Engels hun verhaal te doen. Net zoals Khorsheed (23) zijn bijna al onze vertalers mensen die ook in Moria verblijven. Ondanks het stressvolle leven in het nog steeds groeiende kamp komt hij bijna dagelijks vrijwillig naar onze kliniek om te vertalen.

Als Khorsheed twee maanden geleden op Lesbos arriveert wordt zijn goede Engels al snel opgemerkt. Wanneer hij een paar dagen in het kamp is komt hij met zijn moeder en broertje naar de kliniek. Maar nadat zij geholpen zijn blijft hij nog uren bij de kliniek, omdat veel andere patiënten vragen of hij ook voor hen wilt vertalen. ‘Ik wil graag helpen. We hebben allemaal een moeilijk leven, maar ik vind het belangrijk om andere mensen te helpen.’

Het werk van onze vertalers is niet gemakkelijk. Keer op keer horen ze verhalen over bomaanslagen, martelingen, familieleden die zijn omgekomen en allerlei andere verschrikkelijke ervaringen die mensen hebben doen vluchten vanuit hun land. En dat terwijl zij zelf ook bezorgd zijn over hun toekomst, ongerust zijn over familieleden die nog middenin de oorlog zitten vaak slecht kunnen slapen vanwege alles wat ze hebben meegemaakt. ‘Als ik de patiënten in het kamp zie weet ik wat hun problemen zijn. Maar dat vertel ik aan niemand. Wat er in de kliniek is gebeurd, blijft in de kliniek. Ik ben daar alleen om te vertalen en dat wil ik graag zo zorgvuldig en voorzichtig mogelijk doen.’

Nadat Khorsheed in 2014 uit Irak vlucht werkt hij, samen met zijn broers en zus, drie jaar lang in Istanbul om geld te sparen voor de overtocht. ‘Het waren drie moeilijke jaren. We hadden $2400,- nodig om de overtocht voor ons zevenen te bekostigen. Mensen keken op ons neer en daarom was het moeilijk om een baan te vinden.’ Daarnaast zijn er ook veel zorgen om zijn jongste broertje (8) die tijdens zijn geboorte hersenbeschadiging heeft opgelopen en daardoor veel extra zorg nodig heeft.

‘Ik maak mij altijd zorgen over de toekomst. Mijn moeder, broertje en minderjarige zusje zijn inmiddels al in Athene. En ik zit nu nog met mijn zus en twee broers in Moria. Vanaf een afstand probeer ik zoveel mogelijk voor ze te organiseren, want zij spreken geen Engels. Maar nu moet mijn moeder alleen voor mijn broertje zorgen en ik weet dat dat heel zwaar voor haar is.’ In de kliniek werken is voor hem ook een goede afleiding. ‘Ik geniet van de samenwerking met de dokters, het zijn goede mensen. En ik heb ze verteld dat wij het erg waarderen dat zij hier zijn. En ik mis ze als ze weer terug naar huis gaan.’

Zolang Khorsheed nog in Moria zit zal hij blijven vertalen en daarnaast alles regelen rondom het asielproces van zijn familie. ‘Soms kan ik niet komen vertalen, want mijn broers en zus spreken geen Engels dus moet ik al het papierwerk regelen.’ Ondertussen droomt hij van de dag dat hij kan weer kan beginnen met de studie Natuurkunde. En om af en toe van de realiteit te vluchten kijkt Khorsheed series. ‘Je moet ze echt vertellen dat ik van Games of Thrones hou. Echt heel veel! Iedereen moet weten dat dit de beste serie is. Tijdens die 45 minuten voelt het alsof ik vanuit mijn eigen leven in een andere wereld ben. Dat zijn fantastische minuten!’

Ook vrijwilliger worden? Meld je aan op onze vrijwilligerspagina!