Kos – Blijdagmiddag

Als nu de ogen de spiegel van de ziel zijn, wat hebben wij dan een groot voorrecht. Elk kind heeft hier zijn of haar eigen oogopslag. Blijdschap, herkenning, dankbaarheid, hoop, vermoeidheid, verwardheid, onzekerheid, angst. Vrijdagmiddag hebben we voor veel kinderen en moeders mogen omdopen tot ‘Blijdagmiddag’.

Kun je je voorstellen dat je als moeder van kinderen, vrouw van een echtgenoot, zonder sanitaire voorzieningen al misschien wekenlang als een soort gedwongen kampeerleiding moet rondreizen? Een moeder als spil van het gezin wordt geacht eten en zorg te geven, een vader veiligheid en zekerheid. Zonder privacy en met een onzekere toekomst. Wij dachten: laten we de moeders eens verwennen. Dus gingen we op pad met: “Kom mama, we gaan wat leuks doen, neem je kinderen mee.” En zo liepen we in een optocht naar een centraal gelegen punt waar we op een bankje de nagels bij moeders lakten. Ze genoten met volle teugen. Het geven van een stukje eigenwaarde, zorg en liefde voor deze doelgroep is zo bijzonder mooi om te kunnen doen. Het geeft ze energie om weer even op te laden voor de komende nacht en volgende dag.

Ondertussen werden de kinderen bezig gehouden met kleurtjes en kleurplaten. Zo werden assepoester, mini mouse en cars voorzien van prachtige kleuren. Een vader kwam naar me toe hij zei: “mijn kinderen zijn in geen maanden naar school geweest, dit is de eerste keer dat ze kleuren”. Was het nu spijt of verontschuldiging wat ik in zijn ogen las? Of was het de pijn van zoveel wat er in de laatste maanden is gebeurd. Een kindje stond wat achteraf te kijken bij het nagels lakken. Ze leek stoïcijns met een mengeling van ‘dit wil ik ook’. Wellicht zou ze in Nederland het labeltje ‘oorlogstrauma’ hebben gehad met de juiste behandeling. Wat we hier konden doen was vertrouwen (terug)winnen en met liefde toch een glimp van een lach tevoorschijn toveren.

Hoe waardevol is het dat we jullie handen en voeten mogen zijn om hier te kunnen zijn met wat simpele spulletjes en water. We sloten het geheel af met het uitdelen van kinderkleding. Heel gemoedelijk en rustig konden we de kinderen kleden. 2 jurken bleven over om te verdelen over 15 meisjes. Daar hebben we gewoon een spelletje van gemaakt en zo bleef het eerlijk, leuk en waren ze ondanks dat ze niets konden krijgen toch blij.

Helpt u mee helpen?

Doneer nu

of

IBAN-rekeningnummer:

NL97 RBRB 0918932637

t.n.v. Stichting Bootvluchteling