De kracht van de kleine dingen

Wij geven onze vrienden elke dag een knuffel, een korte knuffel als groet of dikke knuffel als we blij zijn elkaar weer te zien. Je kunt je alleen afvragen hoeveel effect een knuffel heeft op iemand die noodgedwongen zijn huis heeft moeten verlaten. Alles heeft moeten achter laten om op de vlucht te slaan, zonder enige zekerheid en zwervend door landen zonder eten, drinken en een dak boven je hoofd.

In Kara Tempe, een kamp op Lesbos, hebben Stichting Bootvluchteling en Maritime Rescue Federation een steungroep opgericht voor vrouwen. Deze steungroep heeft als doelstelling om een veiliger omgeving te creëren voor vrouwen, en wordt erop aangestuurd om de vrouwen in deze groep een gevoel van kracht te geven. Op dit moment zijn er alleen mogelijkheden voor vrouwen die Farsi spreken, door het gebrek aan geschikte vertalers voor andere talen en culturen. De afgelopen weken hebben steeds meer Afghaanse vrouwen zich aangesloten bij de groep en is het uitgegroeid tot een intieme ondersteunende kring vluchtelingen, die hun verhalen delen en psychologische houvast bij elkaar kunnen vinden.

Bij één van deze sessies zijn wij begonnen met een kleine ijsbreker, wellicht een beetje simpel en kinderachtig, maar een goede manier om elkaar beter te leren kennen en een ontspannen sfeer te creëren. Elke vrouw moest een andere vrouw een dikke knuffel geven, voor ongeveer twintig seconden. Op de achtergrond lieten wij een zachte en ontspannende muziek draaien wat leek op het geluid van een hartslag. Twee vrouwen stonden op en keken elkaar even aan voordat zij elkaar een lange en intense knuffel gaven. De andere vrouwen in de groep waren zichtbaar geraakt en stonden voorzichtig op om het voorbeeld te volgen en elkaar ook een knuffel te geven. Een paar vrouwen begonnen te huilen, maar andere keken dankbaar naar ons en glimlachten terwijl ze ‘tashakor’ fluisterden. Het woord voor ‘dankjewel’ in het Farsi.

Na alle inhumane en verschrikkelijke ervaringen die deze vrouwen hebben moeten doorstaan, is het erg dankbaar en belonend werk om met een klein gebaar iets terug te kunnen doen en iets voor deze vrouwen te kunnen betekenen. Als vrijwilliger ben je niet bij macht om de vluchtelingen de mogelijkheid te bieden om verder te reizen naar Europa, noch zekerheid te bieden voor de toekomst. Ondanks alle verschillende culturen kan je meegeven dat ieder persoon gelijk is aan een ander. En dat het geven van liefde en een gevoel van veiligheid de basisbehoeftes zijn voor een mens.

Onze dankbaarheid willen wij uitspreken naar Juul van de Geijn en Mariana Branco voor het opzetten en mogelijk maken van deze steungroep!

Tekst: Jeanne Lenders
Foto: Stockfoto