Op micro niveau een verschil maken

Ik staar voor me uit. Zoekend naar woorden waarmee ik de afgelopen maand kan omschrijven. Zittend bij de Ikea in Athene probeer ik, onder het genot van een ontbijtje, mijn ervaringen op Lesbos in een paar zinnen te omschrijven. Onmogelijk!

Voor Stichting Bootvluchteling heb ik gewerkt in Moria, een vluchtelingenkamp waar ondertussen meer dan 6000 mannen, vrouwen en kinderen leven. De oude gevangenis, omheind door hoge hekken met prikkeldraad, heeft slechts plaats voor 2200 mensen. Lopend door het kamp struikel je over de festivaltentjes waarin hele gezinnen wonen. Pasgeboren baby’s, kinderen en hoogzwangere vrouwen slapen onder een paar dekens op de koude harde grond. Kwetsbare mensen, op zoek naar veiligheid, moeten overleven in een kamp waar spanning en gevechten tot de dagelijkse realiteit behoren. Het lot over hun eigen toekomst hebben ze zelf niet meer in de hand. In onzekerheid gaan de dagen tergend langzaam voorbij. Ze zitten vast in de natuurlijke gevangenis die het eiland Lesbos vormt. Een hopeloze situatie, die voor velen al meer dan een jaar duurt.


Ondanks alle ellende, verlaat ik Lesbos met een positief gevoel. Het grote geheel kunnen we niet veranderen, maar op microniveau kunnen we echt een verschil maken! Wij kunnen ervoor zorgen dat een ‘vluchteling’ zich weer ‘mens’ voelt. Eenvoudigweg door iemand te begroeten of een praatje te maken. De glimlach die je voor dit kleine gebaar terug krijgt is hartverwarmend.

Het verschil kan gemaakt worden door mensen weer in hun kracht te zetten en gebruik te maken van hun talenten. In plaats van vluchteling is iemand weer docent, timmerman of schilder! Dat is de kracht van stichting Bootvluchteling. Bij alle activiteiten zijn de bewoners van Moria in de lead, wij faciliteren hen enkel. In slechts één maand tijd heeft de kracht van deze mensen geleid tot de ‘Moria school of HOPE’, waar zowel kinderen als volwassenen onderwezen worden door leraren uit het kamp. En waar de schooltafels, banken en kasten gemaakt zijn door vaklui die in het kamp leven. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik hier een bijdrage aan heb kunnen leveren!

Tekst: Teuntje Dijcks