Samos – Ontmoetingen

Toen ze het kleine bootje zag, wilde ze niet meer. Maar een pistool tegen haar hoofd dwong haar in te stappen en met haar man en vier kinderen de overtocht te maken. Zij hebben het gered….

“Eén van de indrukwekkende verhalen van één van de prachtige mensen die ik op Samos heb ontmoet. Twee weken lang ben ik met Stichting Bootvluchteling op dit mooie Griekse eiland geweest. Ik had me aangemeld voor de medische missie. Onze belangrijkste taak deze weken was aanwezigheid op de hotspot voor medische calamiteiten. Dit bleek soms meer een veredelde drogistfunctie met uitdelen van paracetamol en Strepsils, soms het opvangen van flauwgevallen mensen (meest door emotie en stress uitgelokt). Verder wat schaafwonden en kneuzingen. Een enkele keer hebben we mensen met een ambulance naar het plaatselijke ziekenhuis laten gaan. Terwijl aan de ene kant van onze ‘keet’ een medisch spreekuur was, deelden we aan de andere kant babymelk, luiers en thee uit.

Ons ‘medisch pleintje’ werd een hangplek voor veel mensen. Vijf uur lang een plek waar ze een luisterend oor vonden en een beker thee, waar kinderen wat konden spelen en even kind zijn en waar volwassenen even hun zorgen naar de achtergrond konden dringen en met de kinderen pret hadden in touwtjespringen.

‘Heb je het gevoel dat je wat hebt kunnen bijdragen?’ vragen mensen mij. Mijn antwoord is zowel ja als nee. Ja, omdat elk gesprek, soms met handen en voeten gevoerd, mensen het gevoel gaf mens te zijn. Iemand in de ogen kijken, even een arm om iemand heen, een dankbare blik, ontmoeting. Een kopje thee aanreiken en een handen-klap-spelletje met een kind. Een schaterende lach als het mis ging… Nee, omdat ik me steeds meer bewust ben geworden van de omvang van deze ramp. Al die mensen op drift. Niet wetend waar ze heen gaan en wanneer. Al die mensen bij elkaar, gevangen gezet in een kamp sinds de EU – Turkije deal. Mensen met verschillende achtergronden die niets om handen hebben. Dan gaat het makkelijk broeien tussen verschillende volken.

Ik maak me zorgen. Wanneer gaat dit broeien over in exploderen? We waren al getuige van een vechtpartij tussen jonge mannen uit verschillende landen. Wanneer zullen er infecties uitbreken? Wat zal er worden van al die kleine baby’tjes, soms nog maar een paar weken oud?

Ik was ook onder de indruk van de hoeveelheid vrijwilligers uit allerlei landen die gewoon naar Samos zijn gegaan en zich daar hebben aangesloten bij een organisatie om iets te kunnen doen voor vluchtelingen. De verschillende organisaties werken ook samen waar nodig en mogelijk. Wij hebben elkaar geholpen met het sorteren en uitdelen van kleding. Zij hebben ons op hun beurt ondersteund tijdens onze shift als ons team wat kleiner was. We hebben de Grieken geholpen met het opruimen van de kusten waar enorme hoeveelheden zwemvesten, plastic en delen van boten lagen.

Maar wat voelde het krom en onrechtvaardig dat wij om 22 uur het kamp vrij konden uitlopen. Dat het hek achter ons op slot ging. Dat mensen zoals ik daar moesten blijven om in doelloosheid hun dagen uit te zitten. Vluchtend van een onveilig thuis en wachtend op een onzekere toekomst.”

Tekst en foto: Margreet Ruiter

Wil u ons werk ook ondersteunen? Doneer dan op IBAN-rekeningnummer: NL97 RBRB 0918 9326 37 t.a.v. Stichting Bootvluchteling
Of via de doneerbutton bovenaan de pagina.