Trudi (58): ‘Ik herkende mensen die ik in januari had ontmoet en nu nog in Moria zitten’

We zijn dankbaar voor elke vrijwilliger die zich inzet voor de vluchtelingen in het kamp. En het is extra bijzonder wanneer we vrijwilligers terugzien op Lesbos die hier eerder hebben gewerkt. Maatschappelijk werker Trudi (58) nam in januari al twee weken vrij van haar werk om te komen helpen en ze is weer terug!

Terwijl Griekenland wordt geteisterd door extreme kou arriveert Trudi in januari voor de eerste keer op het eiland. ‘De weersomstandigheden waren echt beroerd. Op mijn eerste ochtend deed ik de gordijnen open en zag ik dat het had gesneeuwd! Het heeft diepe indruk op mij gemaakt om te zien hoe de mensen in het kamp in deze kou in tentjes moesten zien te overleven. Tegelijkertijd was ik onder de indruk van de manier waarop de mensen met deze situatie omgingen. Nog steeds knoopte ze een praatje met ons aan en kregen we thee aangeboden. Terwijl ze voor mijn gevoel eigenlijk boos op ons hadden moeten zijn. Hoe is het mogelijk dat dit in Europa kan bestaan?’

Moria laat Trudi niet los
Terug in Nederland is het voor Trudi al snel duidelijk dat ze graag teruggaat naar Lesbos. ‘Samen met alle andere vrijwilligers vorm je echt een team. Je voelt dat er mensen voor je zijn als dat nodig is. We zorgen voor elkaar en hebben het ook gezellig met elkaar. Daarnaast geeft het contact met de vluchtelingen mij energie. De interesse in elkaar schept gelijkwaardigheid, dat menselijk contact. Hopelijk geeft ze dat een gevoel van waardigheid, want die waardigheid wordt al zo vaak van ze afgenomen.’

Weinig verandering
Ruim tien maanden na haar eerste bezoek lijkt het kamp weinig veranderd. ‘Ik was geschokt om te zien dat het niet beter, maar eigenlijk nog slechter is geworden. Ik herkende zelfs mensen die ik in januari had ontmoet en nu nog steeds in Moria zitten. Zelf ben ik inmiddels op vakantie geweest, heb ik musea bezocht en zoveel leuke dingen gedaan en zij zitten hier nog steeds. Het is zo belangrijk dat de vluchtelingen het gevoel krijgen dat ze gezien en gehoord worden. Op die manier kunnen wij het verschil maken en dat probeert Stichting Bootvluchteling ook. Die benadering spreekt mij enorm aan.’

‘Ik was geschokt om te zien dat het niet beter, maar eigenlijk nog slechter is geworden.’

Als vrijwilliger in het PSS-team helpt Trudi mee met verschillende activiteiten in en buiten het kamp. Afgelopen weekend ging ze op pad met drie jonge gezinnen voor een familie excursie en Trudi is vaak te vinden bij het bouwproject. Met een groep mannen zijn ze op dit moment druk bezig met maken en schilderen van de kasten voor de nieuwe bibliotheek.